Monthly Archives: september 2017

Kerst 2016

Na weer een aantal weken hard gewerkt te hebben en lijstjes gemaakt te hebben van de huizen die we willen bekijken is inmiddels de kerstvakantie aangebroken.

Vakantie…. Daar ben ik inmiddels heel erg aan toe. Anouk en Peter vinden het ook wel fijn om op vakantie te gaan. Mijn laatste werkdag eindigt op vrijdagavond rond 19.30 uur. Snel naar huis en even eten. Aangezien we zaterdag heel vroeg in de ochtend zullen vertrekken naar de Auvergne om daar 10 dagen te logeren bij Aire les Biefs heb ik nog een drukke avond voor de boeg.

Ik moet de koffers nog inpakken daar heb ik eerder geen tijd voor gehad. De hond gaat mee in de achterbak, het rekje tussen de kofferbak en de achterbak zit nog in de auto. Deze hebben we door de vele ritjes naar Frankrijk maar laten zitten. Ach ja, je merkt het niet eens meer op. De extra bodem gaat uit de kofferbak, de hoedenplank gaat eruit zo nu hebben we de ruimte. De hondenmand gaat er eerst in, even zien hoe ik de koffers ertussen prop. Dochterlief krijgt nog wat spullen op de achterbank erbij en de auto is vol.  Nog even een bakkie thee en op naar bed. Rond 6 uur gaat de wekker en ik neem eerst maar eens een warme douche, even wakker worden. Daarna een bakkie thee, de rest van het gezin uit bed trommelen en een broodje voor onderweg klaarmaken….

Als we onderweg zijn is de vakantie begonnen. Nou ja, vakantie?? Het is een soort van werkvakantie. Na een paar stops onderweg om te eten, tanken , de benen te strekken en de hond uit te laten komen we aan in Les Biefs. We hebben 2 kamers, toch wel luxe als kind zijnde toch je eigen kamer te hebben. De hondenmand wordt geïnstalleerd de koffers worden uitgepakt en we kunnen lekker aanschuiven aan tafel… Kennis gemaakt met de rest van de gasten, wat een leuke ploeg mensen. Daar kunnen we nog een hoop lol mee beleven.

Zondag is het eerste kerstdag, dus wordt het een rustige dag en wordt er in de avond met alle gasten een heerlijke maaltijd genoten. 2e kerstdag is ook nog een dag om ons te oriënteren op de huizen die we gaan bekijken. We plannen de routes en de rijtijden. En verder doen we een beetje rustig aan.

Kerst 2016

Dinsdag is het zover we gaan het eerste huis bekijken… Nou ja, huis…. Het zijn er eigenlijk 4 op 1 terrein. Dat moet toch leuk zijn een heel dorp in je eigen tuin. We hadden de foto’s bekeken en hadden het idee dat we er wel wat mee konden doen. We gingen op weg naar Malicorne in de Allier. We hebben een afspraak met de eigenaar zelf, de makelaar is op vakantie. Geen probleem. We komen bij het huis aan en maken kennis met de eigenaar en zijn zwager. E wordt gevraagd waar we vandaan komen en leggen het uit, owwww dat is toch niet zover. Nou een rit een rit van 1.45 uur vinden wij best pittig. Maar wat blijkt er is nog een plaats met dezelfde naam als Arfeuilles alleen anders geschreven Arpheuilles. Tja, soms heb je nog een beetje last met de taal. Maar met behulp van het stratenboek is het misverstand zo verholpen…

IMG_3122

Tijd om de huizen te gaan bekijken… We moeten zeggen, het is een mooi groot terrein. Het huisje waar we zelf zouden kunnen gaan wonen is klein, maar groot genoeg voor 3 personen. Er kan zelfs een logeerkamer gemaakt worden, maar het is erg oud. Je kunt er niet gelijk gaan wonen dus zal er een caravan geplaatst moeten worden. Dan gaan we de rest van de woningen bekijken. Er blijken helemaal geen badkamers, toiletten of keukens te zijn. Het zijn gewoon schuren die in verschillende jaartallen gebouwd zijn. Wat wel weer mooi is zijn de oude details, maar hemel wat is er een berg werk te verzetten daar. Nadat we alles bekeken hebben nemen we afscheid van de eigenaar en zijn zwager en gaan we met dochterlief langs de Mc Do in Montluçon. Een beetje uit de richting maar de route die we terug gaan rijden is prachtig. En daar mag je dan best wat tijd voor uittrekken. We gaan nog een stop maken in Saint-Pourçain-sur-Sioule en een wandeling maken in het stadje. om vervolgens Anouk nog een aantal plaatsjes te laten zien waar we in de zomer ook geweest zijn. Jammer genoeg is het al vroeg donker. Dus gaan we terug naar ons logeer  adres om de volgende tocht naar huizen te plannen.

 

De zoektocht gaat verder

Weer terug in Nederland gaat het gewone leven weer verder. Dochterlief start op het voortgezet onderwijs, weer een nieuwe stap in haar leven. Ik ga weer aan het werk en Peter gaat weer verder op zoek naar een nieuwe baan.

In de tussentijd blijven wij op internet naar huizen zoeken. Er staan er zoveel te koop en we komen regelmatig dezelfde huizen tegen. Altijd goed om in de gaten te houden. We hebben besloten om zo rond de kerst weer naar Frankrijk te gaan voor een tweede zoektocht en we gaan informatie over huizen verzamelen die we dan willen bekijken.

Maar wat gebeurd er. In oktober komen we een huis tegen in Sainte-Christine in de Puy-de-dôme. Het is een oude molen, veel grond en een huis met een vernieuwd dak en het is al verbouwd. Volgens de makelaar is het een gewild huis en zijn er al gegadigden dus als we kans willen maken moeten we het wel snel gaan bekijken. Dus gaan we in de kerstvakantie even op en neer naar Frankrijk. We rijden naar Clermont-Ferrand en slapen daar. De volgende dag gaan we het huis bekijken. De eigenaar en de makelaar zijn er. We moeten zeggen het is een mooi huis. Het dak is redelijk goed maar er moet nog 1 kant vernieuwd worden, de platen liggen daar al voor klaar. Er zit in de buitenmuur van de schuur een enorme buik, geen idee of dat makkelijk te verhelpen is. En de verbouwing is al even geleden gedaan, dus moet opnieuw gedaan worden maar de leidingen en elektra zijn er al dus dat scheelt.

IMGP8491

Wanneer we in de tuin lopen komt er een buurtbewoner aan, hij is een Nederlander en verteld ons een paar punten waar we op moeten letten. Deze nemen wij ter harte net als het aanbod om als wij klaar zijn even een bakkie koffie te komen drinken. Hij woont even verderop het is niet te missen. In de tussentijd gaan wij weer verder met de makelaar en bespreken een aantal mogelijkheden. Het zou zomaar het huis kunnen zijn.

Nadat we afscheid hebben genomen van de makelaar gaan we bij de vriendelijke Nederlander op bezoek. Zo komen we erachter wanneer het huis ongeveer verbouwd is, hoe lang het al te koop staat en hoe lang het al leeg staat. De eigenaar blijkt gescheiden te zijn en zowel man als vrouw zijn ergens anders gaan wonen. We bespreken samen wat we denken dat het huis waard is. We nemen afscheid van de vriendelijke Nederlander en gaan naar huis.

Thuis hebben we alles besproken en besluiten toch een bod op het huis te doen. We nemen contact op met de makelaar en geven het bedrag door. Enige tijd later krijgen wij een bericht dat de eigenaar niet op ons bod ingaat en niet verder wil onderhandelen. Hij is beledigd. Wij denken dat het dan toch niet ons huis is.

IMG-20161020-WA0064

Vervolgens zien we een plaatje van een oude kolonie de vacance met 11 hectare bos in de buurt van Auzances in de Creuse. De prijs is van dien aard dat we er niet te lang mee willen wachten en besluiten een afspraak te maken met de franse makelaar. We plannen een weekend dat we Anouk bij een vriendin kunnen laten logeren en wij op en neer naar Frankrijk kunnen rijden. We zouden het niet doen, we gingen niet extra heen en weer rijden. Maar ja, als je dan een plaatje tegenkomt dan kun je niet anders dan er achteraan gaan, straks is het voor je neus weggekaapt. Een dag voordat we naar Frankrijk gaan wordt door de makelaar de afspraak afgezegd. We proberen een nieuwe afspraak te maken maar de makelaar gaat er niet echt op in. Er komen een heleboel vage verhalen en we besluiten onze Nederlandse makelaar te laten uitzoeken of het huis echt wat is. We krijgen een antwoord en besluiten blind een bod te doen (zijn we gek geworden!). Na nog een aantal mails met vage verhalen komt er een mail dat het huis niet aan ons verkocht wordt. Er blijkt een andere koper te zijn die veel minder betaald maar toch het huis krijgt (het riekt hier naar vriendjes politiek).

IMGP8544

Onze zoektocht gaat verder en ons lijstje voor de kerstvakantie wordt groter. Dan zien we weer een plaatje op internet. Een prachtig huis in een plaatsje Dornecy in de Nievre. Wij nemen contact op met de Franse makelaar en ook dit blijkt een gewild pand te zijn. Dus toch maar weer een logeerplek voor Anouk gezocht en wij op vrijdagochtend nadat dochter naar school is in de auto gesprongen op naar Frankrijk. Want ja, de plaatjes kun je niet aan je neus voorbij laten gaan. Aangezien wij ruim op tijd waren voor de afspraak met de makelaar zijn wij het huis even gaan bekijken. Blijkt het aan een doorgaande weg te liggen waar je maar 50 door het dorp mag en komen de vrachtwagens met 70 de berg af rijden. Oei, dat is niet wat we willen, maar het huis is een plaatje. We gaan naar de makelaar een dorp verderop en gaan zijn kantoor in. We moeten wat gegevens doorgeven en dan gaat hij met ons mee naar het huis. We moeten bij de makelaar in de auto en dat is best heftig (de franse rijstijl is meer racen). Hij is tijdens de bezichtiging voornamelijk aan het bellen. We moeten in een half uur het huis bekijken en beslissen. We gaan met een deceptie terug naar Nederland. Het huis is prachtig maar de indeling is vreemd, de zolder is te laag om kamers te maken en het bijhuisje is in een erbarmelijke staat. De prijs is dan wel weer redelijk maar wij willen wel in een dorp maar niet aan een racebaan wonen. Ook deze woning gaat niet door….

Op naar de kerstvakantie!

 

Copyright © 2019 Villa Guillaumette. All Rights Reserved
%d bloggers liken dit: