De zoektocht gaat verder

Weer terug in Nederland gaat het gewone leven weer verder. Dochterlief start op het voortgezet onderwijs, weer een nieuwe stap in haar leven. Ik ga weer aan het werk en Peter gaat weer verder op zoek naar een nieuwe baan.

In de tussentijd blijven wij op internet naar huizen zoeken. Er staan er zoveel te koop en we komen regelmatig dezelfde huizen tegen. Altijd goed om in de gaten te houden. We hebben besloten om zo rond de kerst weer naar Frankrijk te gaan voor een tweede zoektocht en we gaan informatie over huizen verzamelen die we dan willen bekijken.

Maar wat gebeurd er. In oktober komen we een huis tegen in Sainte-Christine in de Puy-de-dôme. Het is een oude molen, veel grond en een huis met een vernieuwd dak en het is al verbouwd. Volgens de makelaar is het een gewild huis en zijn er al gegadigden dus als we kans willen maken moeten we het wel snel gaan bekijken. Dus gaan we in de kerstvakantie even op en neer naar Frankrijk. We rijden naar Clermont-Ferrand en slapen daar. De volgende dag gaan we het huis bekijken. De eigenaar en de makelaar zijn er. We moeten zeggen het is een mooi huis. Het dak is redelijk goed maar er moet nog 1 kant vernieuwd worden, de platen liggen daar al voor klaar. Er zit in de buitenmuur van de schuur een enorme buik, geen idee of dat makkelijk te verhelpen is. En de verbouwing is al even geleden gedaan, dus moet opnieuw gedaan worden maar de leidingen en elektra zijn er al dus dat scheelt.

IMGP8491

Wanneer we in de tuin lopen komt er een buurtbewoner aan, hij is een Nederlander en verteld ons een paar punten waar we op moeten letten. Deze nemen wij ter harte net als het aanbod om als wij klaar zijn even een bakkie koffie te komen drinken. Hij woont even verderop het is niet te missen. In de tussentijd gaan wij weer verder met de makelaar en bespreken een aantal mogelijkheden. Het zou zomaar het huis kunnen zijn.

Nadat we afscheid hebben genomen van de makelaar gaan we bij de vriendelijke Nederlander op bezoek. Zo komen we erachter wanneer het huis ongeveer verbouwd is, hoe lang het al te koop staat en hoe lang het al leeg staat. De eigenaar blijkt gescheiden te zijn en zowel man als vrouw zijn ergens anders gaan wonen. We bespreken samen wat we denken dat het huis waard is. We nemen afscheid van de vriendelijke Nederlander en gaan naar huis.

Thuis hebben we alles besproken en besluiten toch een bod op het huis te doen. We nemen contact op met de makelaar en geven het bedrag door. Enige tijd later krijgen wij een bericht dat de eigenaar niet op ons bod ingaat en niet verder wil onderhandelen. Hij is beledigd. Wij denken dat het dan toch niet ons huis is.

IMG-20161020-WA0064

Vervolgens zien we een plaatje van een oude kolonie de vacance met 11 hectare bos in de buurt van Auzances in de Creuse. De prijs is van dien aard dat we er niet te lang mee willen wachten en besluiten een afspraak te maken met de franse makelaar. We plannen een weekend dat we Anouk bij een vriendin kunnen laten logeren en wij op en neer naar Frankrijk kunnen rijden. We zouden het niet doen, we gingen niet extra heen en weer rijden. Maar ja, als je dan een plaatje tegenkomt dan kun je niet anders dan er achteraan gaan, straks is het voor je neus weggekaapt. Een dag voordat we naar Frankrijk gaan wordt door de makelaar de afspraak afgezegd. We proberen een nieuwe afspraak te maken maar de makelaar gaat er niet echt op in. Er komen een heleboel vage verhalen en we besluiten onze Nederlandse makelaar te laten uitzoeken of het huis echt wat is. We krijgen een antwoord en besluiten blind een bod te doen (zijn we gek geworden!). Na nog een aantal mails met vage verhalen komt er een mail dat het huis niet aan ons verkocht wordt. Er blijkt een andere koper te zijn die veel minder betaald maar toch het huis krijgt (het riekt hier naar vriendjes politiek).

IMGP8544

Onze zoektocht gaat verder en ons lijstje voor de kerstvakantie wordt groter. Dan zien we weer een plaatje op internet. Een prachtig huis in een plaatsje Dornecy in de Nievre. Wij nemen contact op met de Franse makelaar en ook dit blijkt een gewild pand te zijn. Dus toch maar weer een logeerplek voor Anouk gezocht en wij op vrijdagochtend nadat dochter naar school is in de auto gesprongen op naar Frankrijk. Want ja, de plaatjes kun je niet aan je neus voorbij laten gaan. Aangezien wij ruim op tijd waren voor de afspraak met de makelaar zijn wij het huis even gaan bekijken. Blijkt het aan een doorgaande weg te liggen waar je maar 50 door het dorp mag en komen de vrachtwagens met 70 de berg af rijden. Oei, dat is niet wat we willen, maar het huis is een plaatje. We gaan naar de makelaar een dorp verderop en gaan zijn kantoor in. We moeten wat gegevens doorgeven en dan gaat hij met ons mee naar het huis. We moeten bij de makelaar in de auto en dat is best heftig (de franse rijstijl is meer racen). Hij is tijdens de bezichtiging voornamelijk aan het bellen. We moeten in een half uur het huis bekijken en beslissen. We gaan met een deceptie terug naar Nederland. Het huis is prachtig maar de indeling is vreemd, de zolder is te laag om kamers te maken en het bijhuisje is in een erbarmelijke staat. De prijs is dan wel weer redelijk maar wij willen wel in een dorp maar niet aan een racebaan wonen. Ook deze woning gaat niet door….

Op naar de kerstvakantie!

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s