Monthly Archives: oktober 2017

Oud en Nieuw 2016

Inmiddels is oudejaarsdag aangebroken. Mijn verjaardag wordt voor het eerst in het buitenland gevierd. Ik vierde het al lang niet meer, maar het is leuk om aan het ontbijt te komen en er hangt een mooie verjaardagsgroet klaar voor je. Het wordt een gezellige dag met alle gasten en ik voel me zowaar jarig. Dat heb ik in geen jaren gehad.

In de tussentijd hebben we de huizen nog eens doorgnomen die we bekeken hebben. We besluiten om de makelaar te mailen dat we het huis in Châteauneuf-les-Bains nog een keer willen bekijken voor we weer naar huis gaan. Dat gaan we later in de week doen.

We besluiten ook nog een paar ontspannen dagen te houden. In de ochtend van 1 januari 2017 besluit ik lekker in mijn eentje een stuk met de hond te gaan wandelen. Het is een koude maar zonnige morgen. Uiteindelijk duurt mijn wandeling ongeveer 2 uur. Ik ben maar eens een straatje hier en een straatje daar in gegaan en uiteindelijk dacht ik, volgens mij ben ik een heel klein beetje verdwaald. Maar niemand die mij mist toch? nee vast niet. Op een gegeven moment kom ik weer op een weg en moet de berg weer oplopen, pffff het begint zowaar warm te worden ook. Of is dat gewoon van het wandelen. Na verloop van tijd kom ik weer terug en vraagt Peter waar ik al die tijd ben geweest…. “Miste je me dan?” Wel een klein beetje. ach ik was verdwaald maar ik ben er weer hoor. Kom we gaan ontbijten…

Op 2 januari is het zover we gaan weer naar Châteauneuf-les-Bains. Anouk wil in de B&B blijven en vermaakt zich met haar mobiel, laptop en de gasten. Want er worden nogal wat spelletjes gedaan.

Bij de tweede bezichtiging is het huis toch kleiner dan we in eerste instantie dachten. Maar we kunnen er 3 kamers realiseren, een vakantiehuisje, de schuur erachter kunnen we misschien ook slopen en opnieuw opbouwen en er kunnen ook wel 2 safaritenten in de tuin. Dus we hebben genoeg stof om over na te denken. We zijn nog steeds gek op het huis en geven aan bij de makelaar dat we erover na gaan denken en dat we als we terug zijn in Nederland erop terug komen of we een bod gaan doen of dat het toch niet ons huis is.

We rijden rustig aan weer terug naar de B&B en hebben hele gesprekken in de auto wat we met het huis kunnen doen. We hebben er rond gekeken of we er ook alleen kunnen wonen, stel je voor dat je geen gasten krijgt. Of we het niet jammer vinden dat je geen weids uitzicht hebt, want het huis ligt in een dal. Nou ja, je kan je voorstellen dat we heel wat besproken hebben in de auto.

DSC_2146

Terug gekomen wordt er natuurlijk gelijk door iedereen gevraagd of de 2e bezichtiging nog steeds positief was. En we kunnen volmondig JA zeggen. Maar we moeten er wel heel goed over nadenken.

Na nog een dagje rustig aan is het weer tijd om naar huis te gaan. Dan kunnen we alles op een rijtje gaan zetten en eens zien of ons huis er tussen zat. Of misschien zetten we de plannen een jaar in de koelkast en gaan we daarna weer opnieuw zoeken. Zo langzamerhand nemen we van iedereen afscheid en gaan we naar huis. Ja Nederland is nog ons thuis. Het gewone leven gaat weer beginnen.

Op mijn werk heb ik weleens gezegd dat ik misschien maar moet gaan emigreren, maar daarna heb ik er niets meer over gezegd. Ik vind het moeilijk om niets te zeggen. Maar ik heb daar zo mijn redenen voor. Als ik na de vakantie weer een halve dag aan het werk ben voelt het alsof het alweer eeuwen geleden is dat ik vakantie heb gehad. Ben ik dan toch echt toe aan de nieuwe uitdaging of begint het werk me tegen te staan om de een of andere reden. In ieder geval krijg ik last van “mixed feelings”.

Nog meer huizen bekijken kerst 2016

Het is tijd om richting Digoin te gaan even daar voorbij is Saint-Agnan grens Allier – Saône-et-Loire, daar hebben we met de makelaar afgesproken bij het station. Zij rijdt vooruit naar de woning die we gaan bekijken. Het is een huis met een oude molen die als restaurant gebruikt is. In onze zoektocht blijft water ook wel trekken. Misschien omdat we zo dicht bij de zee wonen.

We gaan het huis bekijken, de daken zijn uitermate slecht en de muren zijn vreselijk vochtig. Dus onze vraag of wens of eis, hoe je het ook wilt noemen is bij dit huis niet ingewilligd. De vraag was toch, muren en daken moeten goed zijn. Toch gaan we alles bekijken en mogelijkheden zien we wel. Er is 1 hectare grond die langgerekt langs het water ligt. Dat is minder handig maar goed, je kijkt naar de koeien op het andere stuk grond er is water dus er zijn zeker pluspunten.

IMG_3186

nadat we het huis bekeken hebben rijden we weer richting de B&B en in de auto bespreken we eigenlijk al met elkaar dat dit huis het ook niet wordt. Het is te afgelegen, er is teveel werk en de lage vraagprijs die er was is te hoog voor wat je ervoor krijgt. Dus ook deze woning valt af, maar we reageren pas naar de makelaar als we weer terug zijn in Nederland, dat hadden we zo afgesproken.

De volgende huizen die we gaan bekijken liggen in Châteauneuf-les-Bains en Sauret-Besserve. We gaan via de toeristische route naar het eerste huis toe. Na een aanvaring met het navigatiesysteem die ons ineens weer de tolweg opstuurt en de verkeerde kant op komen we op een weg waar een “deviation” is. Dus we rijden netjes terug en nemen een andere route. Oeps dan ben je wel zomaar 20 minuten langer onderweg. Ach ja, wat maken we ons druk het is geen Nederland waar we zijn maar Frankrijk. Daar is alles wat verder weg.

Aangekomen in Châteauneuf-les-Bains gaan we het huis bekijken. Een grote villa, 3 verdiepingen hoog, een aanbouw en een apart vakantiehuis. Ongeveer 50 meter van de Sioule af dus toch ook weer water lekker dichtbij. Eigenlijk gingen we dit huis bekijken om onszelf ervan te overtuigen dat het te klein was voor hetgeen wij willen ondernemen.  Maar steeds plopte de foto bij onze zoektocht op internet weer naar boven. Dus dan moet je het huis toch gaan bekijken, dan kan het van het lijstje af en kun je het uit je hoofd zetten. Niet meer de gedachten hebben “zou het misschien toch?” Het was een koude dag, maar de zon scheen overheerlijk. Dat maakt een bezichtiging in de winter natuurlijk een stuk fijner.

cropped-img_31511.jpg

De makelaar stond op ons te wachten voor de bezichtiging en we gaan gelijk maar binnen beginnen. Het is voor het eerst dat we een huis binnen lopen en echt denken, dit zou wel eens een kanshebber kunnen zijn. De hoge plafonds, de grote ramen, de ruime kamers…. Pas op… Niet verliefd worden, want dan zie je de problemen niet meer die een huis heeft. We gaan nog even naar de grond kijken, in een dorp ruim 5000m2 eigen grond kan je je in Nederland niet voorstellen. Het huis ligt aan een doodlopende straat met een wandelbrug over de Sioule richting het dorp. We vinden het mooi.

Nadat we alles gezien hebben nemen we afscheid van de makelaar en geven we aan dat we later die week nog even laten weten of we een 2e bezichtiging willen. Vervolgens gaan we door naar de volgende makelaar om het 2e huis te gaan bekijken. Ergens midden op een berg, over een blubberig boerenpad komen we bij het huis aan. Een huis kan je het eigenlijk niet noemen, er is geen toilet, badkamer, keuken of iets anders. Het is gewoon een schuur, waar iemand ooit aan begonnen is om er ruimtes in te maken en heeft dat niet afgemaakt. De grond ruim 1 hectare ligt op een heuvel. Dus als we tenten willen plaatsen moeten we ze allemaal met palen verhogen. Je kan niet met de auto bij je tent komen en moet met je koffer de heuvel aflopen. Als je met kleine kinderen komt is dat niet ideaal. We zijn klaar met de bezichtiging en gaan weer op pad.IMG_3174

Dochterlief is over het tweede huis heel enthousiast, niet dat we er iets mee kunnen maar ineens begint de werkelijkheid van een emigratie binnen te komen. Ze heeft ook inspraak in de zoektocht naar het huis. Dus er zal wel wat achter gezeten hebben dat ze dat huis mooi vond. We rijden weer terug naar het eerste huis en gaan er nog even op het terrein kijken. Een stukje lopen en even in het dorp kijken. Het is toch wel erg leuk. We zijn een klein beetje verliefd. Te erg mag niet, want we moeten natuurlijk wel objectief blijven.DSC_1829

Het is weer tijd om terug te gaan naar de B&B. Alle gasten en de eigenaren zijn nieuwsgierig naar onze zoektocht. Elke keer wordt er gevraagd wat we van de huizen vonden. Nou ja, we zijn misschien een heel klein beetje verliefd. We laten de foto’s zien en krijgen allemaal enthousiaste reacties. Het leuke van zo’n week is dat je er gewoon nog leuke nieuwe vrienden aan overhoudt ook.

 

%d bloggers liken dit: