Oud en Nieuw 2016

Inmiddels is oudejaarsdag aangebroken. Mijn verjaardag wordt voor het eerst in het buitenland gevierd. Ik vierde het al lang niet meer, maar het is leuk om aan het ontbijt te komen en er hangt een mooie verjaardagsgroet klaar voor je. Het wordt een gezellige dag met alle gasten en ik voel me zowaar jarig. Dat heb ik in geen jaren gehad.

In de tussentijd hebben we de huizen nog eens doorgnomen die we bekeken hebben. We besluiten om de makelaar te mailen dat we het huis in Châteauneuf-les-Bains nog een keer willen bekijken voor we weer naar huis gaan. Dat gaan we later in de week doen.

We besluiten ook nog een paar ontspannen dagen te houden. In de ochtend van 1 januari 2017 besluit ik lekker in mijn eentje een stuk met de hond te gaan wandelen. Het is een koude maar zonnige morgen. Uiteindelijk duurt mijn wandeling ongeveer 2 uur. Ik ben maar eens een straatje hier en een straatje daar in gegaan en uiteindelijk dacht ik, volgens mij ben ik een heel klein beetje verdwaald. Maar niemand die mij mist toch? nee vast niet. Op een gegeven moment kom ik weer op een weg en moet de berg weer oplopen, pffff het begint zowaar warm te worden ook. Of is dat gewoon van het wandelen. Na verloop van tijd kom ik weer terug en vraagt Peter waar ik al die tijd ben geweest…. “Miste je me dan?” Wel een klein beetje. ach ik was verdwaald maar ik ben er weer hoor. Kom we gaan ontbijten…

Op 2 januari is het zover we gaan weer naar Châteauneuf-les-Bains. Anouk wil in de B&B blijven en vermaakt zich met haar mobiel, laptop en de gasten. Want er worden nogal wat spelletjes gedaan.

Bij de tweede bezichtiging is het huis toch kleiner dan we in eerste instantie dachten. Maar we kunnen er 3 kamers realiseren, een vakantiehuisje, de schuur erachter kunnen we misschien ook slopen en opnieuw opbouwen en er kunnen ook wel 2 safaritenten in de tuin. Dus we hebben genoeg stof om over na te denken. We zijn nog steeds gek op het huis en geven aan bij de makelaar dat we erover na gaan denken en dat we als we terug zijn in Nederland erop terug komen of we een bod gaan doen of dat het toch niet ons huis is.

We rijden rustig aan weer terug naar de B&B en hebben hele gesprekken in de auto wat we met het huis kunnen doen. We hebben er rond gekeken of we er ook alleen kunnen wonen, stel je voor dat je geen gasten krijgt. Of we het niet jammer vinden dat je geen weids uitzicht hebt, want het huis ligt in een dal. Nou ja, je kan je voorstellen dat we heel wat besproken hebben in de auto.

DSC_2146

Terug gekomen wordt er natuurlijk gelijk door iedereen gevraagd of de 2e bezichtiging nog steeds positief was. En we kunnen volmondig JA zeggen. Maar we moeten er wel heel goed over nadenken.

Na nog een dagje rustig aan is het weer tijd om naar huis te gaan. Dan kunnen we alles op een rijtje gaan zetten en eens zien of ons huis er tussen zat. Of misschien zetten we de plannen een jaar in de koelkast en gaan we daarna weer opnieuw zoeken. Zo langzamerhand nemen we van iedereen afscheid en gaan we naar huis. Ja Nederland is nog ons thuis. Het gewone leven gaat weer beginnen.

Op mijn werk heb ik weleens gezegd dat ik misschien maar moet gaan emigreren, maar daarna heb ik er niets meer over gezegd. Ik vind het moeilijk om niets te zeggen. Maar ik heb daar zo mijn redenen voor. Als ik na de vakantie weer een halve dag aan het werk ben voelt het alsof het alweer eeuwen geleden is dat ik vakantie heb gehad. Ben ik dan toch echt toe aan de nieuwe uitdaging of begint het werk me tegen te staan om de een of andere reden. In ieder geval krijg ik last van “mixed feelings”.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s