Monthly Archives: december 2017

De volgende ochtend

25 juli is het weer vroeg dag. We staan op, gaan boodschappen doen ontbijten en aan de slag. Bieke en Luc lopen voorbij die bij de wandelbrug (daar zit een bakkers depot) een broodje gaan halen. Ze zijn Nederlanders en hebben een vakantiehuis vlakbij ons. We maken een praatje (voor het eerst in real life) we kennen elkaar via Facebook. Ze vertellen ons wat dingen over het dorp en spreken gelijk af voor de namiddag om een borrel bij hen te doen, dat is een leuke bijkomstigheid in de drukke tijden die we gehad hebben.DSC_2916

Wij hebben de verhuizers uitgelegd hoe ze bij ons huis moeten komen en zijn in de veronderstelling dat ze van te voren nog even bellen. Ik zeg tegen Peter we moeten de auto maar eens aan de kant gaan zetten. Als de jongens zo komen moeten ze wel de vrachtwagen kwijt kunnen. Ik loop de poort uit en wat zie ik tot mijn grote verbazing. De verhuizers staan al bij de buren voor de deur, ze hoeven nog maar een klein stukje en dan zijn ze er. Er wordt even over en weer gekletst hoe het laatste stuk van de reis is gegaan. Er wordt een bakkie koffie gedronken en dan gaan we aan de slag. De wagen moet gelost worden. Aangezien er 3 personen minder zijn dan de dag ervoor besluiten Peter en ik om gewoon te helpen met lossen. Na een uurtje of 2 zijn we klaar.

DSC_2915

Aangezien we al eerder gezorgd hebben dat we internet in huis hebben (dat is voor Anouk wel zo fijn) zien wij Anouk de hele dag niet (bij wijze van spreken). We hebben in de ochtend een zenuwcentrum voor Anouk ingericht waar ze met een computer en een laptop contact kan houden met haar vriendinnen in Nederland. Iedereen wil graag weten hoe het is. Ze is druk met Animé en Manga filmpjes kijken en heeft niet eens door dat wij er ook nog zijn. Zo zal het de komende week wel gaan. Totdat zij naar Parijs gaat voor een 2 weekse spoedcursus Frans. Dit hebben we besloten omdat ze dan net wat meer basis heeft voor school.

DSC_2910

Rond 16.00 uur ploffen we uitgeteld neer. Even zitten dan een verfrissende douche nemen in onze gîte (heerlijk zittend in bad). Daarna als we allemaal opgefrist zijn gaan we op visite bij Bieke en Luc. We lopen langs onze buren, en lopen de berg op. Wat ben ik blij dat we straks alleen maar naar benden hoeven te lopen ;-). Ook wordt er kennisgemaakt met de buurvrouw die als enige altijd in het huisje woon, de andere 2 woningen zijn vakantiehuisjes. Na een paar leuke uurtjes gaan we de berg weer af naar huis. We gaan avond eten en zijn rond 21.00 uur uitgesteld. Vanavond maar vroeg naar bed.

 

De reis naar huis

Nadat we rond 16.30 uur de Belgische grens over zijn gereden zetten we koers naar Parijs. We hopen dat het niet al te druk is, en besluiten omdat we net de tank van de auto volgegooid hebben, zo lang mogelijk door te rijden. We moeten natuurlijk nog wel ergens eten, maar dat doen we wel ergens onderweg bij een tankstation.

Hond zit achter in de auto achter het rek en doet haar best om te slapen. Anouk heeft de gehele achterbank voor zichzelf. Op de grond staat een tas met wat drinken en snoep. En wij zitten voor in de auto. Peter achter het stuur en ik als navigator ernaast. De navigatie doet voor nu het werk, even voor Parijs besluiten we te gaan eten. We stoppen bij een tankstation, ik heb een dejavu, we zijn er al vaker geweest. We parkeren de auto en tot mijn verrassing zie ik de verhuiswagen staan… “Is dat echt onze verhuiswagen?” Ja hoor, hij is het echt. DSC_2908We stappen uit, we laten de hond even haar benen strekken en lopen daarna naar het tankstation. Buiten op een bankje zitten onze 2 verhuizers. We maken een praatje en vragen hoe hun rit gaat. Ze hebben wat tegenslag gehad bij de garage en hebben daar 3 uur van hun tijd verspeelt. Ze willen vanavond nog voorbij Parijs rijden zodat ze morgen op tijd bij ons zijn. Ze moeten na het lossen namelijk nog door richting Zuid-Frankrijk (ze hebben nog een klein beetje spullen van andere in de wagen). De heren gaan douchen en wij lopen naar binnen om te zien wat we daar kunnen eten. Helaas zijn de schappen nagenoeg leeg en de broodjes die er nog liggen zien er niet zo appetijtelijk uit. Dat is jammer, we besluiten de auto weer in te stappen en door te rijden.

Na een tijdje valt Anouk in de auto in slaap, het is ook al een lange dag voor haar. We besluiten maar zo lang mogelijk door te rijden en dan voorbij Parijs maar te gaan eten. Bij Parijs willen we altijd een andere route dan de navigatie aangeeft. Vaak draait dat toch uit op heerlijk in de file staan. Maar ik heb zo’n hekel aan de Périphérique dat ik hem het liefste over wil slaan en met een hele grote bocht om Parijs heen te rijden. Het kost mij 10 jaar van mijn leven. Als ik alleen naar Parijs moet ga ik wel met de trein. Maar goed ik dwaal af. Het is al laat dus we rijden toch over de Périphérique en de drukte valt reuze mee. Na Parijs gaan we maar op zoek naar een Mc Do. Het is al laat en Anouk is niet zo’n heel goede eter, maar we weten dat dit er wel in gaat. We rijden van de snelweg af en stoppen om te eten. Als we klaar zijn gooien we nog 1 x de tank vol en rijden we aan 1 stuk door naar HUIS.

Wij rijden na Parijs de via de A10 naar de A71. Deze snelweg gaat langs Orléans. Daar moeten we altijd even kijken of de indrukwekkende “cathédrale Sainte-Croix” er nog staat. Hij steekt zoals altijd fier boven Orléans uit.

orleans_-_la_loire_le_pont_royal_et_la_cathedralecf.charel_crt_centre-val_de_loire

Wij rijden verder langs Bourges, En bij Montluçon stuurt de navigatie ons zoals gewoonlijk de snelweg af. We zijn moe en het is donker, we letten niet goed op dus moeten het laatste uur binnendoor rijden. Via Commentry, Montaigut, Saint-Eloy-Les-Mines, Menat en Lissieul komen we in Châteauneuf-les-Bains aan. Volgende keer maar weer opletten. Het is inmiddels half 2 in de nacht, We leggen 3 matrassen op de grond, slaapzakken en kussens, nemen nog wat te drinken en kruipen in bed. We moeten de volgende ochtend nog boodschappen doen voor de verhuizers komen en nog een aantal plekken bedenken waar alles spullen neergezet moeten worden.

Half 3 gaat het licht uit…..

 

De grote dag 24 juli

Alles is bij ons weer heel snel gegaan. De afscheidsfeestjes zijn allemaal voorbij. Tijd om de spullen te pakken en de laatste puntjes op de i te zetten.

DSC_2845

We gaan langs de gemeente, we moeten namelijk uitgeschreven worden in Nederland. De laatste controles bij de tandarts worden gedaan, dan zijn we daar even vanaf. De huisarts wordt bezocht om overdrachtsformulieren op te halen. We gaan langs school bij Anouk voor de overdrachtsformulieren zodat ze uitgeschreven wordt en we geen problemen krijgen met de leerplichtambtenaar. Er wordt nog even gekletst met wat buren, die vragen waar we naartoe gaan, want ze hadden niet gezien dat ons huis te koop stond (klopt want het huis heeft de markt niet eens gehaald). Buren die je in al die jaren niet gesproken hebt zijn ineens heel nieuwsgierig. Ga je helemaal naar Frankrijk, wat een stap zeg… Wauw dat je dat durft… Tja we doen het, we hebben een plan en als het niet gaat werken dan hebben we het toch geprobeerd. Ze vinden ons er maar nuchter onder… We zijn er ook al even mee bezig dus al gewend aan het idee.

Op 24 juli om 7.00 uur staat het verhuisbedrijf voor de deur. Met 5 man sterk wordt het huis leeggehaald en staan wij perplex te kijken… Zullen we maar een bakkie koffie nemen nu het nog kan…. DSC_2868

Ook deze dag komen er een hoop buren even gluren…. Wat een grote wagen, maar waar gaan jullie heen??? Naar Frankrijk… En het riedeltje herhaalt zich weer. Dan beseffen we dat de meeste buren erg op zichzelf waren of misschien wij wel… We spraken elkaar hooguit voor een goedemorgen/goedemiddag als we elkaar toevallig tegen kwamen. Er waren natuurlijk wel andere buren waar we wel contact mee hadden, niet dat je nu denkt wat een loners.

DSC_2875

Al snel wordt het huis leger en leger en zijn de mannen bijna klaar om weg te gaan. Met ietwat geluk hebben we ze nog wel een bak koffie gegeven. Ze hebben een druk programma. 3 van de mannen moeten nog een andere binnenlandse verhuizing doen en 2 van de mannen moeten eerst nog even met de wagen langs de garage (de wagen heeft een storing met het licht) en dan gaan ze door naar Frankrijk. De planning is om dinsdag 25 juli rond de middag in Châteauneuf te zijn… Hè, zo snel…

DSC_2862

De heren zijn klaar en gaan er vandoor, ze rijden de grote vrachtwagen weer achter het huis vandaan… Petje af, want ik vind het maar niks. Zeker niet met een vrachtwagen.

Wij gaan bij onze buren nog even een bakkie koffie doen en afscheid nemen. Vervolgens gaan we nog even naar onze andere vrienden die even verderop wonen, nog een bakkie koffie, we drinken wat af. We wachten op de makelaar en de nieuwe eigenaar van ons huis. We lopen een rondje door het huis, alles is zoals afgesproken en ze zijn blij dat het zo netjes opgeleverd wordt. Het schijnt dat de huizen niet altijd schoon zijn met de overdracht. We maken een paar laatste afspraken. De overdracht van het huis is op 12 augustus, maar die hebben we uit handen gegeven aan de makelaar en de notaris. Als  de nieuwe eigenaren weg zijn kletsen we nog even met de makelaar en halen we het te koop / verkocht bord van het raam…

DSC_2903

We nemen afscheid, het wordt echt tijd om te gaan. De deur wordt voor de laatste keer door ons op slot gedraaid. We geven de sleutels aan de makelaar en stappen in de auto. Het begint te regenen. Zou het een soort afscheid zijn ;-).

We besluiten eerst nog even langs het RDW te gaan. Onze auto moet straks op frans kenteken gezet worden en het is handig als we de papieren dan al in orde hebben. Het is er zo vreselijk druk bij het RDW dat we na 20 minuten besluiten er vandoor te gaan, we hebben namelijk nog een afspraak. Ik ga in Frankrijk wel achter de papieren aan. We stappen de auto in en zetten koers naar Zundert. Daar hebben we een afspraak met een notaris voor een internationaal testament. De regels in Frankrijk zijn anders, dus willen we dat nog goed geregeld hebben zodat we niet voor verrassingen komen te staan. Daar aangekomen drinken we een kopje koffie, nemen de papieren door, zetten onze handtekening en weer is er een stukje Nederland afgesloten.

Nadat we weer in de auto zijn gestapt rijden we na een paar minuten de NL/Belgische grens over. Op naar huis!

Huis verkopen

Als we weer terug zijn in Nederland, weet heel Châteauneuf-les-Bains dat wij huize “Villa Guillaumette” hebben gekocht. We zijn berucht en beroemd. Als we alle spullen uit de bus hebben gehaald, we gaan hem ’s nachts nog inleveren, kom ik de portemonnee van Peter tegen. Hij zat in een jas, die we wel 5 keer in onze handen hebben gehad. Echt hoe stom kun je zijn dat je dat niet voelt, ziet, vindt. We bellen even naar de vrouw die ons zo goed geholpen had, dat we veilig thuis zijn en de portemonnee ook.

Maandagochtend zit ik weer gewoon op mijn werk, maar het is een heel zware dag. Ik ben moe, van alle indrukken, de drukte. Maar het moet gewoon gebeuren dus werk ik en ga ik die avond vroeg naar bed. Net als wij allemaal, want het zijn vermoeiende maanden geweest, geestelijk en lichamelijk.

Er komen wat feestdagen aan en we maken een afspraak met de makelaar. Hij komt langs we zetten alles op papier en spreken een datum af dat we het contract bij hem gaan tekenen en het huis een bord voor de verkoop krijgt. Weer spannende tijden, want nu hangt het erom, wanneer mag ik stoppen met werken, wanneer gaan we definitief naar Frankrijk. En ga zo maar door.

Als we op dinsdag naar de makelaar gaan om het contract te tekenen vraagt hij of we vrijdag thuis zijn… Uhmm ja hoezo? Nou dan ga ik even iemand bellen want ik denk dat deze mensen jullie huis wel willen bezichtigen. Hij belt op en de beste mijnheer vraagt of  het op woensdag kan. Morgen? Ja hoor geen probleem. Snel naar huis en het huis schoonmaken. We krijgen een bezichtiging, we hebben nog niet eens een bord in de tuin staan. De volgende dag besluiten we een stuk met de hond te gaan lopen als de makelaar in ons huis is. Hij beloofd ons te bellen als de bezichtiging klaar is…. Na een uur is er nog niet gebeld, dus wij maar naar een vriendin gegaan om een bakkie koffie te drinken. Ze wist niet dat we kwamen en wij vertelden haar dat er een bezichtiging bezig was. Na een bakkie koffie en nog ongeveer een uur wachten kwam het verlossende telefoontje. De bezichtiging was klaar we konden weer naar huis. DSC_2624

Nu denk je, dat heeft wel lang geduurd, zullen ze het huis mooi vinden? Of zal het uiteindelijk tegenvallen. Vrijdag worden we weer gebeld door de makelaar, ze hebben een bod gedaan, we hadden een minimum bedrag afgesproken wat we voor het huis wilden hebben en het bod was niet hoog genoeg. We hebben dit besproken en de makelaar is zelf verder gegaan met de onderhandelingen. In de namiddag kwam er een telefoontje het bieden was rond. Jullie huis is verkocht onder voorbehoud. Hè wat, nu al?!?! Dat hadden we nou ook weer niet verwacht. Wat gaat er nu gebeuren.

De overdracht is gesteld op 12 augustus. Wij besloten dan ook maar in de zomervakantie naar Frankrijk te gaan, dan kan Anouk wennen voordat ze naar school gaat. Het idee van 2 maanden eerder stoppen met werken zit er niet meer in. Wat een chaos. Op maandag heb ik direct mijn ontslag ingediend en een week voordat we naar Frankrijk zouden vertrekken heb ik mijn laatste werkdag. Tussen de bedrijven door moeten we alles regelen. Een verhuisbedrijf , spullen pakken, school voor Anouk regelen, afscheidsfeestjes plannen. Het houdt je wel bezig maar het is voor een goed doel.

Op het werk stonden ze er ook versteld van dat ik al zo snel ontslag zou nemen. Een groot probleem was het niet, er was een collega die al tijden meer uren wilde werken en zij kon mooi mijn werk overnemen. Maar het is toch raar, het gaat allemaal heel snel. Je gaat mensen inlichten dat je stopt met werken, dat je werkzaamheden door je collega overgenomen worden en dat je daarna een nieuw avontuur gaat beginnen. Op mijn werk heb ik 3 afscheidsfeestjes, of ze zijn heel blij dat ik weg ga, of ze vinden het toch jammer, we houden het maar op het laatste.

DSC_2716.JPG

Er wordt voor familie en vrienden een feestje gegeven op het strand en voor Anouk wordt er 3 dagen voor we weggaan nog een feest gehouden bij ons thuis tussen de verhuisdozen, gelukkig is het mooi weer. Op school worden de laatste dingen geregeld.

Peter is in de tussentijd nog 12 dagen naar Frankrijk gegaan om te beginnen met klussen en om de papieren voor school in Frankrijk in te vullen. Het is een raar idee dat je dochter naar een school gaat die je nog nooit bekeken hebt. Maar het zal wel loslopen.

24 juli is de grote dag!

Copyright © 2019 Villa Guillaumette. All Rights Reserved
%d bloggers liken dit: