Monthly Archives: januari 2018

Nieuwe keuken

Sinds wij in ons nieuwe huis wonen, nou ja eigenlijk twee huizen wonen is het de bedeling om in het hoofd huis een keuken, badkamer en 2 slaapkamers voor ons zelf te realiseren. We slapen nu in de villa, we koken en douchen in het vakantiehuisje. Dat betekend veel heen en weer lopen en steeds mis je dingen. We hebben aan Anouk gevraagd waar ze de voorkeur aan geeft, dat is een keuken en een badkamer, daarna hoeft ze pas een slaapkamer te hebben.

De de keuken wordt uitgezocht en besteld, de badkamer wordt uitgezocht en besteld. aangezien er best wel een lange levertijd is bestellen we beide tegelijkertijd. We beginnen met het behang afstomen in de keuken en ook gelijk maar de slaapkamers en de badkamer. Het behang zit zelfs op het plafond, dus kan je nagaan er is best wel wat werk. De oude vloer wordt uit de keuken gesloopt, helaas zijn er teveel tegels stuk. We hadden de vloer graag behouden. Nu zullen we de tegels die het gered hebben gebruiken in kantoor om de vloer te repareren.

Peter heeft een deel van de gang bij de keuken getrokken, de houten vloer is daar weggehaald en nu moet de vloer in de gang opgevuld worden met beton. De nieuwe tegel vloer wordt gelegd. Zoals het een oud huis betaamd is niets recht. Dus voor het tegelwerk hebben we een uitdaging. Dat is eigenlijk het hele project een uitdaging.

Deze diashow vereist JavaScript.

Nu hebben we vrienden op bezoek gehad en de heer zei, jullie kunnen toch alles strak stucen??? Hij vond dat toch wel erg mooi. Wij willen dat niet. Ja handig is hert wel ivm het tegelen en behangen. Maar wij willen ook de stijl van het huis behouden. We hebben al een hele moderne keuken uitgezocht, want dat werkt zo makkelijk , dat betekend niet dat de rest ook modern mag worden. We hebben lekker ouderwetse tegeltjes en behang uitgezocht. Dan gaan de tegeltjes maar een beetje scheef tegen de wand, dat is juist wat we willen, het is en blijft een oud huis.

Als de keuken geleverd is begin ik met de kastjes in elkaar te zetten. Dat neemt veel tijd in beslag, zeker omdat de geel/blauwe reus er multifunctionele instructieboekjes op nahoudt. Na vele uren ploeteren en af en toe een scheld en een vloek staan alle keukenkastjes in elkaar. Peter kan gaan beginnen met plaatsen. Ook daar gaat vooral tijd versleten met meten.

Na een tijdje begint het toch ergens op te lijken. We moeten de keuken nog afwerken, maar er zijn andere prioriteiten en het belangrijkste is dat we kunnen koken en dat is dus mogelijk.

Eigenlijk hoeven er alleen nog nieuwe ramen geplaatst te worden en behangen. De ramen is iets voor later, ik wil de oude stijl behouden alleen is Peter het daar niet me eens. Nou ja, we mogen ook wel ergens een meningsverschil over hebben. En we moeten natuurlijk wat te klussen houden.

Kenteken

Nu we in Frankrijk wonen moet ook onze auto ingevoerd worden in Frankrijk. Wij hebben al wat voorwerk gedaan, aan diverse mensen gevraagd die ervaring hebben welke stappen we moeten nemen en naar welke adressen we toe moeten gaan. Het is inmiddels augustus en wij vinden dat het tijd is om de stap te zetten.

Maar dan! Dan krijg je de horror verhalen op Facebook! Mensen die weken bezig zijn om hun auto op kenteken te krijgen. Dus ik zeg tegen lief, maak je borst maar nat, als iedereen zo’n moeite heeft om zijn auto ingevoerd te krijgen zal het bij ons ook niet makkelijk gaan.

Ik begin met een e-mail aan Suzuki Frankrijk. Wij hebben een COC formulier nodig van de importeur. Dit is een Engelstalig document EC Certificate of Confirmity. Na een aantal dagen hebben we nog geen antwoord. Ik zeg tegen lief, zie je wel de horrorverhalen zijn waar. Maar lief zegt “maak je niet zo druk, het komt wel goed”. In de tussentijd ben ik naar Saint Gervais d’Auvergne gegaan naar het keuring station. Wij hadden al vernomen dat er ook een man werkt die Nederlands spreekt dus in geval van nood is dat wel fijn. Ik legde aan de dame van de receptie uit wat de bedoeling is, de auto moet gekeurd worden zodat hij ingevoerd kan worden in Frankrijk. Ik heilig boontje die ik ben dacht dat ik een goede uitleg had gegeven maar ze begreep me niet. Dus ik vraag “hier werkt toch ook een man die Nederlands spreekt?” Ja dat klopt ik zal hem even roepen.DSC_3164

Ik de beste man uitgelegd wat de bedoeling is, dat ging een stuk beter. Ik kan een afspraak maken voor 4 september want ze gaan op vakantie. Tja stom het is natuurlijk vakantietijd. Er wordt mij gevraagd hoe oud de auto is. 2 jaar. Nou heb je even ik moet aan mijn baas vragen hoe het zit met de keuring. Huh, nou ja ik wacht wel. De man komt terug en verteld mij dat de auto niet gekeurd hoeft te worden, want hij hoeft nog geen app keuring maar pas in 2019. Grappig want wij dachten dat hij voor de import wel gekeurd moest worden. Dat scheelt weer, leuk. Ik heb adressen gekregen waar we heen moeten, nou dat is mooi.

Omdat ik nog steeds niets van Suzuki Frankrijk gehoord heb stuur ik maar een mail naar Suzuki Nederland. De auto is daar ook gekocht. Uitgelegd dat wij onze auto in Frankrijk willen importeren en hoe kan ik nou aan dat COC formulier komen? Ik heb binnen een uur antwoord. Een kopie kentekenbewijs voldoet, deze moet gemaild worden en ik krijg het formulier. Netjes opgestuurd en weer krijg ik geen antwoord… En dat voor Nederlandse begrippen… Zucht…. Na een dag of wat zeg ik tegen lief ik ga nog maar eens een mail sturen… Maar afgeleid door de postbode ga ik eerst de brievenbus leeghalen (hier komt de postbode nog ouderwets 6 dagen per week). En ja hoor, het gevraagde formulier zit erbij. Ik ren naar binnen en maak er gelijk kopieën van. dsc_3155-e1518977498254.jpg

De volgende dag een vrijdag gaan we aan ons avontuur beginnen om de auto over te schrijven, wetende dat het even kan duren zijn wij overal op voorbereid. We rijden naar Riom om naar het “Centre of Public Finances publiques” te gaan. Wij worden vriendelijk geholpen en de mevrouw achter de balie geeft precies aan wat we in moeten vullen. 20 minuten later staan wij weer buiten. Op naar de “Sous Prefecture” in Riom. We zijn eigenlijk al wat laat en het blijkt er ontzettend druk. We trekken een nummertje en gaan netjes in de rij staan. We hopen dat we voor 12.00 uur klaar zijn, anders heb je de middag pauze tot 14.00 uur. Er zijn diverse mensen die formulieren laten invullen, dus vragen wij ook maar even of we nog extra formulieren in moeten vullen. Ja hoor. Wij worden weer geholpen door een vriendelijke dame die aangeeft wat we in moeten vullen. En we zijn voor de pauze aan de beurt, we geven de formulieren, de COC, een kopie van de elektra rekening en de dame achter de pc begint van alles in te voeren. Er wordt een bedrag gezegd wat we moeten betalen om de auto in te voeren en we krijgen een voorlopig kenteken. Even pinnen en we kunnen op naar het volgende.

DSC_3167

We gaan naar huis om te lunchen en gaan vervolgens naar onze verzekeringsagent in Saint Eloy les Mines om de auto te verzekeren. Er wordt gevraagd of we een uurtje later terug kunnen komen omdat ze nog met een klant bezig zijn. Prima, dan gaan we achter kenteken platen aan. Bij de rotonde van Saint Eloy is een bedrijf waar ze autobanden verkopen en nog wat autospullen en reparaties uitvoeren. Wij lopen er naar binnen en vragen of ze ook kentekenplaten verkopen, ja hoor. Dat is fijn, hier heb je ons voorlopig kentekenbewijs en de platen worden gemaakt. De beste man spreekt al een aardig woordje Nederlands ” Schroevendraaier” is best een moeilijk woord voor een buitenlander. We maken grapjes en 15 minuten later lopen wij naar buiten met nieuwe kentekenplaten. terug gekomen bij de verzekeringsagent wordt de verzekering geregeld en betalen we de rekening. Ook dat is geregeld.

Ondanks alle horrorverhalen blijkt als je de spullen op orde hebt het gewoon binnen een dag geregeld kan zijn. Een dag of 4 later viel het originele kenteken bewijs in de brievenbus. Wij zijn tevreden. En de letters van de kenteken platen refereren ook nog naar onze namen “Peter” en “Cindy”

 

De eerste weken

De eerste weken zijn wij vooral druk geweest met ideeën op doen voor de badkamer en keuken. Ook hebben wij een koelkast besteld, want ons tafelmodel is niet geschikt voor 3 personen. Na een aantal dagen wachten en geen telefoontje voor levering kwamen wij erachter dat ons telefoonnummer niet goed genoteerd was, een mail en nachtje slapen later is het opgelost en worden we hopelijk de volgende morgen gebeld over de levering.

DSC_3064

Anouk hebben we naar Parijs gebracht, en al een aantal dagen niets gehoord, maar geen bericht is goed bericht denken we dan maar. Het wordt voor ons toch wel afzien. 2 hele weken zonder Anouk die met een stel jongelui op een Campus in Parijs bivakkeert. In de ochtend na het ontbijt hebben ze les, daarna nog 1 uur grammatica, dan wordt er geluncht. Na de lunch gaan de jongelui Parijs in. Er wordt een stadswandeling gemaakt, een boottocht over de Seine, musea bezocht, de Eiffeltoren en nog veel meer dingen.

Sporadisch hebben wij contact met Anouk. Het gaat goed, ze heeft het naar haar zin. Het eten laat te wensen over, maar ja je kan er ook niet teveel van verwachten. Na een week vraagt ze of ze naar een hogere klas mag. Ze leert te weinig en gaat dus van niveau A1 naar niveau A2. Na 2 weken halen we een vermoeide maar blije meid op. Ze heeft veel engels geleerd… “Engels???” Je zat daar toch om Frans te leren?? Ja dat deden we in de ochtend, in de middag spraken we voornamelijk Engels want dat begreep iedereen. Ze heeft er vrienden gekregen in Duitsland, Spanje, Turkije, Engeland, Canada, Rusland en China ofzo…. Een lekker gemeleerd stel.

DSC_3426

De spullen voor de badkamer zijn besteld, de keuken indeling is al 6 x veranderd, dus bestellen we die nog maar niet. We slapen in het grote huis en koken en douchen in de gîte. We beginnen al aardig te wennen aan het heen en weer lopen. Het is net of je op de camping bent, je hoeft alleen geen wc rol mee heen en weer te slepen.DSC_3056

De voorbereidingen in huis zijn in volle gang, de slaapkamer muur is gesloopt door bikkel Pierre (Peter is een scheet ofzo on het Frans ), ik ben druk bezig met behang afstomen ( echt niet erg met deze warmte). En er mogen een paar leidingen afgesloten worden door Pierre, daar is hij al even mee bezig, gelukkig zijn er niet zoveel .

Kortom we zijn lekker bezig…

Copyright © 2019 Villa Guillaumette. All Rights Reserved
%d bloggers liken dit: