Monthly Archives: februari 2018

Maison Guillaume

Naast ons huis hebben wij een mooie gîte staan (vakantiehuisje). Vroeger in de jaren 50 gebouwd en deed dienst als danszaal. Onze buurman (schoenmaker van 85 jaar) heeft er in zijn jonge jaren menig uurtje op de dansvloer rondgebracht. Later is het omgebouwd tot gîte en er woonde iemand in. Toen deze huurder vertrokken was, woonde er af en toe de dochter van de eigenaresse in. Als ze op visite kwam en na het overlijden van haar moeder als ze eens in de buurt was om de oude buren te bezoeken.

Het deed haar pijn om het huis te moeten verkopen na het overlijden van haar moeder. Althans dat werd gezegd. Later spraken wij de buren en kwamen wij achter de ware aard van de moeder en de dochter met aanhang. Dit is voor een later moment om uit te leggen. Het gaat nu over de gîte.

Omdat het huis Villa Guillaumette (Wilhelmina) heet hadden wij snel de naam voor ons bedrijf bedacht. Waarom moeilijk doen als het makkelijk kan. Het was al voor ons ingevuld. Helemaal geen probleem. Maar dan wil je de vakantie accommodatie ook een naam geven, ook dat was niet moeilijk maison Guillaume (Willem). Het is geen villa maar een huisje (65m2) dus nog redelijk groot. Nu denk je waarom verteld ze dit allemaal?? Nou dat heeft te maken met het ontstaan / bestaan van de gîte.

Deze diashow vereist JavaScript.

We zijn er vanuit gegaan (de indeling was prima) dat wij de gîte een mooie nieuwe buitenkant, een nieuwe keuken en badkamer zouden geven. Makkelijk te realiseren en scheelt een hoop tijd als je niet alles plat hoeft te gooien en opnieuw hoeft op te bouwen. Naïef misschien, ik weet het niet… Waarschijnlijk wel goed dat we er naïef ingestapt zijn, anders zou je nooit aan zo’n project beginnen. In november was het zover, we zijn in huis zover klaar dat we aan de gîte kunnen beginnen. We gaan de buitenkant verwijderen. Peter gaat vol goede moet van start en het eerste stuk ziet er veelbelovend uit. Dan wordt het slecht weer en gaat het werk binnen (villa) verder. We hebben een behoorlijk natte winter (door verschillende mensen aan ons verteld), dus duurt het even voor we weer verder kunnen gaan. Dan is het weer te koud, dan is het weer te nat. Maar dan komt er een tijd dat je aan de bak kunt. Dus vol goede moet gaan we verder met het afbreken van de buitenkant en ik ga binnen alvast beginnen met het behang afstomen. Het gaat de goede kant op, of toch niet?

Naarmate de tijd vordert en er meer buitenkant weggehaald is, blijkt dat er toch wat rotte plekken zijn. De betonnen fundering heeft een brede gleuf, daar is een houten balk ingelegd en daar zijn de staanders opgeplaatst. Als het water weg kan is dat geen probleem, maar het water kon niet weg, dus alle balken waren verrot. En een aantal staanders hadden ook al last van natte voeten (dus ook daar moesten reparaties aan gedaan worden). Toen kwam de houtworm naar voren, de lagen stof kwamen je tegemoet. Dan ga je in beraad, wat is wijsheid? Slopen of repareren? Het werd slopen. Dus  we gaan het dak op om de dakpannen eraf te halen, met gevaar voor eigen leven weliswaar want her en der ging je met je voet door de planken heen. Nu had het dak van de keuken en badkamer al lekkage, maar het zou niet lang duren voor dat in het hoofdgedeelte ook zo was. Maar goed met 3 plafonds zie je dat niet zo snel. Ook ik ging het dak op, toch wel spannend, maar ik ben al meerdere grenzen over gegaan en ik wil ook overal waar ik mee kan werken mijn handen uit de mouwen steken. 3 dagen later was het dak leeg.

Toen werd het tijd om van binnen uit te gaan slopen, laag voor laag werden de muren weggehaald, de plafonds eruit gepeld, de keuken en badkamer gesloopt. En beetje bij beetje was er steeds minder over van de gîte. De vloer eruit, de laatste ijzeren staander. We zijn wat op en neer gereden met spullen naar de vuilstort (déchetterie). Daar later meer over, want dat is weer een verhaal apart. Een buurman vroeg wat we met al het hout gingen doen, hetgeen nog niet weg was wilde hij wel hebben. Prima scheelt ons weer een paar ritjes naar de vuilstort. Natuurlijk hebben we wel het hout wat goed is voor de houtkachel voor onszelf gehouden (Hollanders blijven we). En de buurman komt  elke dag een paar keer langs om de rest van het hout weg te halen. De laatste troep kan naar de vuilstort gebracht worden en de opbouw kan gaan beginnen.

De tekening is gemaakt, voor het casco weet Peter al wat hij nodig heeft, dus dat gaan we deze week bestellen. We moeten even bij de burgemeester langs. En de sleuven in het beton moeten opgevuld worden. De spullen daarvoor zijn in huis en wat denk je.. De komende week gaat het natuurlijk vriezen en niet zo’n klein beetje ook het wordt wel -12 zeggen ze. Brrr koud maar wel met zon. Maar met beton kan je niet aan de slag als het vriest, dus de werkzaamheden buiten liggen weer stil tot nader order. We houden jullie op de hoogte van de opbouw van onze nieuwe “Maison Guillaume”.

Gelukkig hebben we nog veel meer te doen, dus we hoeven ons niet te vervelen. En deze vriesweek gaan we allerlei leuke klussen doen waarbij het niet erg is dat het vriest!

Ontspannen

Tussen de werkzaamheden door moet er ook tijd gemaakt worden om te ontspannen. Dit hebben we dan ook regelmatig gedaan door lange wandelingen te maken, een keer de kano uit te proberen, vrienden die op visite zijn geweest en wij natuurlijk bij vrienden op visite.

We hebben mooie wandelingen gemaakt, rechtstreeks vanuit huis en dan ben je zomaar een paar uur onderweg. Langs de Sioule genieten we van de mooie natuur, stukjes oude ruïnes en bruggetjes, een grot een waterval het is puur genieten. En het mooie is je wandelt de deur uit, je hoeft niet met de auto weg.

Ook hebben zijn wij natuurlijk op de Puy-de-Dôme geweest, met de panorama trein naar boven. Als we eens meer tijd hebben gaan we een dagwandeling maken in het vulkanen gebied eromheen. Het viaduc en Lac des Fades hebben wij ook weer bekeken. Het is en blijft indrukwekkend en is eigenlijk heel dicht bij huis.

Veel van onze vrienden zijn in de loop van de maanden bij ons langs geweest, ze waren op doorreis of in de buurt op vakantie en  wilden heel graag ons huis zien. Dit resulteerde in gezelligheid en lekkere etentjes in onze super keuken in de gîte en uiteindelijk natuurlijk onze nieuwe keuken. Zo heerlijk als je gewoon de oven kan gebruiken en niet op je knieën hoeft te liggen omdat de keuken zo laag is en de kastjes op een hoogte hangen dat je bij elke kookbeurt je hoofd stoot.

Deze diashow vereist JavaScript.

 

Ook zijn we naar het jaarlijkse Fête de l’Eau a la Belle Epoque geweest. Daar is een broquante en met zijn allen kun je voor een schappelijke prijs een maaltijd eten. Gezellig met een aantal buren hebben wij daar even lekker gegeten en gewandeld. Ook zijn deze buren bij ons geweest. Toen we net in het dorp woonden, gelukkig waren er ook een aantal Nederlandse vrienden bij die de taal perfect onder de knie hebben. Zeker in de drukte lopen we vaak vast, we hebben nog wat te leren. Maar gezellig was het wel en we zullen deze zomer zeker weer eens iedereen uitnodigen.

We hebben deze winter even bij het skigebied Super Besse gekeken. We hebben besloten om als we meer tijd hebben (klaar met verbouwen) dat we misschien maar eens skilessen moeten gaan nemen. Leuk toch! Haha ik moet er nu nog niet aan denken.

Het is leuk om te zien dat wij nu veel meer de tijd nemen om met vrienden af te spreken. In Nederland was er altijd wel een probleem met de tijd, of Peter was aan het werk en ik moest alleen op visite, wat dan ook weer niet zo gezellig is. Weinig tijd om dingen samen te doen en nu buiten het verbouwen om zijn we elke dag samen. En als ik heel eerlijk ben vind ik het best fijn zo samen. Tijd voor elkaar en toch werken we heel veel.

En toch zijn we blij als we een stuk verder zijn met de verbouwing en we ons meer tijd kunnen gunnen om nog veel meer van de omgeving te leren kennen. Want als we naar de stad gaan of ergens anders heen gaan en een stuk moeten rijden (dat gebeurt al snel) dan is het net of je op vakantie bent. De verschillende natuur, je rijdt je eigen dalletje uit en je kunt kilometers ver weg kijken, om vervolgens over een kronkel weggetje te rijden, of stijl de berg af, geniet van de natuur en neem niet altijd de snelle weg (tolweg) maar geniet van de dorpjes, bossen, bergen en uitzichten. We zijn bevoorrecht dat we hier mogen wonen.

 

 

Slaapkamers en badkamer

Wij hebben hele mooie grote kasten. Van die inbouwkasten van de grond tot het plafond. Er was in de rapporten al naar voren gekomen dat er loodverf op het houtwerk zit, dus heb ik de stoute schenen aangetrokken en ben ik begonnen met verf afbranden. En ja hoor, daar kwamen prachtige deuren tevoorschijn achter 3/4 lagen verf. De binnenkant van de kasten waren prachtig behangen met patchwork. Soms wel 3 lagen behang over elkaar. Dus ook het behang is van de muren af gestoomd en de binnenkanten van de kasten kregen een simpel wit kleurtje.

De deuren werden in de blanke lak gezet en zowaar werden de kasten heel mooi. Zelfs zo mooi dat Peter zei, we kunnen alle deuren en plinten wel afbranden. Ik heb hem gevraagd hoe lang ik daar de tijd voor krijg. Als je gemiddeld met een grote deur al een dag of 3 bezig bent om alle verf eraf te branden, dan nog eens schuren en vervolgens 2 à 3 lagen lakken dan heb je wel een tijd verdrijf. Aangezien wij 4 van deze grote kasten hebben, nog een kleine kast, een stuk of 12 deuren, een heleboel plinten en een trapkast kun je wel nagaan dat je iets langer dan een weekje werk hebt.

Deze diashow vereist JavaScript.

De belangrijkste deuren en kasten zijn inmiddels gedaan en de rest komt later wel als we weer in huis verder gaan. Want het wordt ook tijd om logeer accomodaties te creëren, er moet ook weer geld binnen komen in plaats van alleen uitgeven.

De badkamer moest gecreëerd worden. Er moest een muur gesloopt worden van de slaapkamer en een nieuwe muur geplaatst. Daarna moest er een nieuwe vloer in de badkamer gelegd worden, tegelen, douchecabine en toilet en wastafel plaatsen. Bleek dat Peter alles waterpas had gemaakt, alleen niet goed opgelet dus uiteindelijk was niet alles waterpas, maar hé we houden van een uitdaging. En het eindresultaat voor de eerste badkamer mag er best wezen. En van je fouten leer je, dus de volgende badkamer wordt weer mooier. De badkamer is zo goed als af. Het plafond moet nog gedaan worden en boven het tegelwerk moet nog even geschilderd worden. Ook moet er nog een deel van oude verf afgekrabd worden, want dat laat voor een groot gedeelte al vanzelf los. Het zijn van die klussen die we tussendoor in een verloren uurtje moeten doen.

Ook de slaapkamer van Anouk is klaar. Alleen het raam moet nog vernieuwd worden. Maar ja, de ramen, het is een dingetje voor volgend jaar. Ze is erg blij met haar kamer en dat uit zit dan ook dat je haar zelden beneden ziet. Of zal dat de puberteit zijn?? We denken het laatste. Maar ja, als je een mooie kamer hebt wil je er ook an genieten. Onze slaapkamer is dan weer een dingetje voor later. Want de gasten moeten eerst een plekje krijgen.

 

%d bloggers liken dit: