Maison Guillaume

Naast ons huis hebben wij een mooie gîte staan (vakantiehuisje). Vroeger in de jaren 50 gebouwd en deed dienst als danszaal. Onze buurman (schoenmaker van 85 jaar) heeft er in zijn jonge jaren menig uurtje op de dansvloer rondgebracht. Later is het omgebouwd tot gîte en er woonde iemand in. Toen deze huurder vertrokken was, woonde er af en toe de dochter van de eigenaresse in. Als ze op visite kwam en na het overlijden van haar moeder als ze eens in de buurt was om de oude buren te bezoeken.

Het deed haar pijn om het huis te moeten verkopen na het overlijden van haar moeder. Althans dat werd gezegd. Later spraken wij de buren en kwamen wij achter de ware aard van de moeder en de dochter met aanhang. Dit is voor een later moment om uit te leggen. Het gaat nu over de gîte.

Omdat het huis Villa Guillaumette (Wilhelmina) heet hadden wij snel de naam voor ons bedrijf bedacht. Waarom moeilijk doen als het makkelijk kan. Het was al voor ons ingevuld. Helemaal geen probleem. Maar dan wil je de vakantie accommodatie ook een naam geven, ook dat was niet moeilijk maison Guillaume (Willem). Het is geen villa maar een huisje (65m2) dus nog redelijk groot. Nu denk je waarom verteld ze dit allemaal?? Nou dat heeft te maken met het ontstaan / bestaan van de gîte.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

We zijn er vanuit gegaan (de indeling was prima) dat wij de gîte een mooie nieuwe buitenkant, een nieuwe keuken en badkamer zouden geven. Makkelijk te realiseren en scheelt een hoop tijd als je niet alles plat hoeft te gooien en opnieuw hoeft op te bouwen. Naïef misschien, ik weet het niet… Waarschijnlijk wel goed dat we er naïef ingestapt zijn, anders zou je nooit aan zo’n project beginnen. In november was het zover, we zijn in huis zover klaar dat we aan de gîte kunnen beginnen. We gaan de buitenkant verwijderen. Peter gaat vol goede moet van start en het eerste stuk ziet er veelbelovend uit. Dan wordt het slecht weer en gaat het werk binnen (villa) verder. We hebben een behoorlijk natte winter (door verschillende mensen aan ons verteld), dus duurt het even voor we weer verder kunnen gaan. Dan is het weer te koud, dan is het weer te nat. Maar dan komt er een tijd dat je aan de bak kunt. Dus vol goede moet gaan we verder met het afbreken van de buitenkant en ik ga binnen alvast beginnen met het behang afstomen. Het gaat de goede kant op, of toch niet?

Naarmate de tijd vordert en er meer buitenkant weggehaald is, blijkt dat er toch wat rotte plekken zijn. De betonnen fundering heeft een brede gleuf, daar is een houten balk ingelegd en daar zijn de staanders opgeplaatst. Als het water weg kan is dat geen probleem, maar het water kon niet weg, dus alle balken waren verrot. En een aantal staanders hadden ook al last van natte voeten (dus ook daar moesten reparaties aan gedaan worden). Toen kwam de houtworm naar voren, de lagen stof kwamen je tegemoet. Dan ga je in beraad, wat is wijsheid? Slopen of repareren? Het werd slopen. Dus  we gaan het dak op om de dakpannen eraf te halen, met gevaar voor eigen leven weliswaar want her en der ging je met je voet door de planken heen. Nu had het dak van de keuken en badkamer al lekkage, maar het zou niet lang duren voor dat in het hoofdgedeelte ook zo was. Maar goed met 3 plafonds zie je dat niet zo snel. Ook ik ging het dak op, toch wel spannend, maar ik ben al meerdere grenzen over gegaan en ik wil ook overal waar ik mee kan werken mijn handen uit de mouwen steken. 3 dagen later was het dak leeg.

Toen werd het tijd om van binnen uit te gaan slopen, laag voor laag werden de muren weggehaald, de plafonds eruit gepeld, de keuken en badkamer gesloopt. En beetje bij beetje was er steeds minder over van de gîte. De vloer eruit, de laatste ijzeren staander. We zijn wat op en neer gereden met spullen naar de vuilstort (déchetterie). Daar later meer over, want dat is weer een verhaal apart. Een buurman vroeg wat we met al het hout gingen doen, hetgeen nog niet weg was wilde hij wel hebben. Prima scheelt ons weer een paar ritjes naar de vuilstort. Natuurlijk hebben we wel het hout wat goed is voor de houtkachel voor onszelf gehouden (Hollanders blijven we). En de buurman komt  elke dag een paar keer langs om de rest van het hout weg te halen. De laatste troep kan naar de vuilstort gebracht worden en de opbouw kan gaan beginnen.

De tekening is gemaakt, voor het casco weet Peter al wat hij nodig heeft, dus dat gaan we deze week bestellen. We moeten even bij de burgemeester langs. En de sleuven in het beton moeten opgevuld worden. De spullen daarvoor zijn in huis en wat denk je.. De komende week gaat het natuurlijk vriezen en niet zo’n klein beetje ook het wordt wel -12 zeggen ze. Brrr koud maar wel met zon. Maar met beton kan je niet aan de slag als het vriest, dus de werkzaamheden buiten liggen weer stil tot nader order. We houden jullie op de hoogte van de opbouw van onze nieuwe “Maison Guillaume”.

Gelukkig hebben we nog veel meer te doen, dus we hoeven ons niet te vervelen. En deze vriesweek gaan we allerlei leuke klussen doen waarbij het niet erg is dat het vriest!

2 gedachten over “Maison Guillaume”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s