Monthly Archives: juni 2018

School!

Onze dochter gaat sinds een jaar in Frankrijk naar school. Hoewel een jaar?? Ze is vorig jaar september gestart, vele vakanties later en je komt op een maand of 8 les denk ik.

 

In eerste instantie moest ze nog veel van de taal leren. Dat gaat eigenlijk best heel goed. Alhoewel ze ons wil laten geloven dat ze er niets van kan. Als we ergens zijn wil ze niet helpen als wij er qua taal even niet uitkomen, maar daarna zal ze wel even duidelijk maken welke grammaticale fouten wij gemaakt hebben. Tja “ze kan er ook echt niets van” ;-).

Ze heeft ons wel 3 keer voor niets naar school laten gaan. Je krijgt hier overal briefjes van, die zijn niet altijd even duidelijk en als we dan vragen waar gaat het over kregen wij steevast te horen dat we naar school moesten. En daar stonden we dan, geen ouders, geen leraren, deur van school dicht, dus maar weer naar huis. Ze zal wel stiekem hebben gelachen om onze onwetendheid. Maar wij hebben ons lesje geleerd.

Dochter hoorde een wachtwoord te krijgen, zodat ze haar cijfers, huiswerk en rooster online kon bekijken. Bij het eerste 10 minuten gesprek werd haar uitgelegd bij welke leerkracht ze moest zijn voor het gewilde wachtwoord. Ze kwam regelmatig thuis en vertelde dan dat ze helemaal niet wist dat er wijzigingen in het rooster waren, maar ja, als je je wachtwoord nu aan de leraar vraagt kan je het online zien. “Dochter is niet eigenwijs.” Na een aantal maanden zeuren en piepen en steeds te horen dat ze de leraar alleen op maandag had heeft Peter een stok achter de deur gezet. “Als jij aankomende maandag dat wachtwoord niet hebt, dan ga ik met je mee naar school” (en reken maar dat hij haar voor …. zou zetten bij haar vrienden). De gewraakte maandag kwam ze met het wachtwoord thuis en ging snel op haar computer kijken of het ook werkt. Na enige tijd ging ik eens bij haar kijken en ja hoor ze was druk bezig van alles te bekijken.

Ik vroeg haar of ik haar cijferlijst eens mocht zien. En daar verbaasde ik me toch wel even. Want hoe goed ze ons wil laten denken dat ze niet zo goed is zag ik een bijzondere cijferlijst. Er worden kleurtjes gebruikt, het hoogste, het laagste en het gemiddelde cijfer van de klas worden benoemd. Haar eigen cijfers staan soms in een groen of een rood blok. Dus vroeg ik aan dochter wat dat betekend. Na een kleine speurtocht kwamen we er achter dat groen het hoogste cijfer van de klas was en rood het laagste. Op een paar rode vakjes na (sommige vakken vind ze niet leuk) had ze ook best veel groene vakjes. En als je het gemiddelde zag en wat ze allemaal heeft moeten leren in een jaar zijn wij heel trots op haar dat ze het zo goed doet.

Ze gaat trouw dagelijks met de bus naar school, alleen toen er een keer sneeuw lag kwam ze erg boos de kamer instampen, de bus was er niet, je moet me naar school brengen. “Prima kind dat doen we.” Peter vind het leuk om het kind te brengen. Één keer was ze te laat door de bus en kreeg een melding in haar gele boekje, daar was kindlief erg boos over, zij kon er toch niets aan doen. Dus zo is het soms als de bus een minuut of 2/3 te laat is dat ze stampend het huis in komt lopen en roept “ik moet naar school gebracht worden!” Dus ja wij rennen voor haar. Ook halen wij haar wel eens op als we toch in het dorp zijn. En in het begin zag ze de auto niet staan en liep gewoon de bus in. Wij zagen onze kans schoon, liepen naar de bus, stappen in en roepen “Bonjour Anouk, c’est moi!” of ” bonjour Anouk, ga je mee!” wat vind ze dat verschrikkelijk, maar wij niet ;-). Het viel ons wel op dat ze daarna altijd wist of we er stonden met de auto. Ze heeft het geheim verklapt dat ze op de bovenverdieping door het raam kijkt en ziet of de auto er is. Dus voor komend schooljaar maar een ander plekje zoeken om te parkeren. (Wij hebben ook ons lolletje nodig)

Nu de examens voor de 3e klassers aan de gang zijn heeft ze extra dagen vrij en de laatste schoolweek gaan de kinderen spelletjes doen, daar hoeven ze niet perse bij aanwezig te zijn. Maar gemene ouders als wij zijn moet ze van ons wel naar school, want zo kan ze nog een weekje extra met de franse taal bezig zijn. Ze was er duidelijk niet over te spreken maar heeft zich erbij neergelegd. Uiteindelijk kregen we een briefje van school, vrijdag kunnen de kinderen niet naar school, en woensdag willen we ook liever dat ze thuisblijven. Dus ze hoeft nog maar 3 dagen naar school “de mazzelaar”.

Komend schooljaar gaat ze van de 4e naar de 3e. En mag ze zich ook opmaken voor het examen. Ze gaat als extra vak engelse les erbij doen (naast de normale engelse les). In de tussentijd moet ze zich van ons ook even klaarstomen voor een frans examen om haar niveau te bepalen en de cijfers ophalen waar ze nu onvoldoende voor staat. Want ze moet toch wel aardig wat punten halen voor haar examen om naar de school te kunnen waar ze naartoe wil.

We gaan zien hoe ze het volgend jaar doet. Dit jaar is haar wen jaar geweest en ik denk toch wel dat ze het licht gezien heeft en dat ze komend schooljaar beter gaat dan dit jaar (ook al was deze niet slecht). Hoe dan ook wij zijn trots op onze meid.

DSC_3404

Eerste schooldag!

 

Ken je dat verhaal van die 2 pakketjes die naar Frankrijk gingen?

Iedereen kent het wel, je wilt iets hebben, maar geen tijd om naar de winkel te gaan of in de winkel kan je het niet vinden….. Wat doe je dan? Je gaat naar internet zoekt het artikel op en besteld het… En enkele dagen later of soms de volgende dag wordt het geleverd… Of niet???

Voor onze tenten waren wij op zoek naar kooktoestellen, want tja een luxe safaritent daar moet je ook de mogelijkheid hebben om zelf te koken. Vol goede moet begon mijn zoektocht bij de winkels want vroeger kon je vaak genoeg kooktoestellen winden die je bijvoorbeeld op de koelkast kon plaatsen. Nu zijn we in Nederland wat moderner dan in Frankrijk, dus vermoede ik dat ze nog wel te koop waren…. Wat kwam ik bedrogen uit, na 6 winkels nog geen kookplaat gevonden. Alhoewel, een gaskookplaat, een inductie kookplaat, een elektrische kookplaat, een gecombineerde kookplaat. Ja er waren kookplaten genoeg… Maar ze waren wel allemaal inbouw. Vervolgens moesten wij weer eens naar de andere stad, dus daar ook nog maar eens bij een aantal winkel gekeken, weer kwamen wij bedrogen uit. Dus onze zoektocht moest een andere kant opgaan.

En als we het in de winkel niet kunnen vinden gaan we naar internet. Eerst eens de juiste franse benaming zoeken, anders kan je het ook weer niet vinden. Na een uurtje of 2 spitten over franse websites had ik eindelijk gevonden wat ik wilde hebben. Vol goede moet begon ik de gegevens in te vullen. Net voordat ik bij de betaling aankwam plopte er een regeltje op. “Levertijd 10 weken”… Wat neeee, zolang hebben we helemaal niet. Zucht.

De zoektocht was dus via de franse sites niet gelukt, althans als laatste optie als ik echt niets kon vinden wat sneller geleverd werd dan moesten we de gok maar nemen en een tussenoplossing zoeken. Dus mijn zoektocht ging over naar de websites in Nederland. Dat moet toch wel lukken. Ik begon bij bol, die heeft al vaker bezorgt en dat ging prima, zolang ze maar de artikelen zelf in voorraad hebben. Na enig speurwerk had ik de kooktoestellen gevonden, nog goedkoper dan de franse website, dus de verzendkosten vielen in het niet… Top gelijk besteld en dan denk je “zoals ze zelf ook zeggen” met een dag of 4 wordt het geleverd. Na 1,5 week was er nog geen pakketje, dus heb ik een mail gestuurd met de vraag of ze iets weten. Het pakket was verstuurd per briefpost (vreemd want het is een groot pakket). Ze konden niet nagaan waar het pakket was. Dus hadden we de afspraak gemaakt tot vrijdag te wachten en dan contact op te nemen als het pakket er nog niet was. We hadden ook nog een paar cd’s een boek en een dvd besteld die hadden we dus ook niet. Maar 1 cd die apart verstuurd werd was al binnen 2 dagen geleverd. Dus op zaterdag, ik dacht ik geef onze postbode nog een dagje extra de tijd, geen pakket. Weer contact opgenomen met bol en ze gingen de spullen opnieuw opsturen. Alleen waren de kooktoestellen er niet meer, dus daar werd het geld voor teruggestort.

De zoektocht starte opnieuw. En ik vond een leverancier die ook in Frankrijk leverde en de ze hadden dezelfde kooktoestellen wat een mazzel. Ze waren zelfs nog goedkoper. Nog meer mazzel. Na wat mailcontact en navraag hadden we er vertrouwen in. Ik bestelde de kooktoestellen, betaalde ze netjes en wachten de levering af. Op vrijdag werden ze verstuurd (handig zo’n track&trace code). En jawel, van de franse pakketdienst kregen we een mail, het pakket wordt geleverd op zaterdag tussen 8.00 en 18.00 uur. Joepieeee, eindelijk gaat het goed komen, of toch niet…. De hele zaterdag braaf thuis gebleven, maar wie er ook kwam, geen bezorger… Tja, van Clermont-Ferrand naar Châteauneuf is een uur rijden en met een bus vol pakjes ben je natuurlijk al snel een dag kwijt. Het pakket was er al bijna. We kregen een nieuwe mail, het pakket zou dinsdag geleverd worden (op maandag wordt er niet geleverd). En weer bleven wij thuis, we zullen de bezorger niet missen. En rond 11.30 uur kwam er een mail… Ons adres klopte niet, ze moesten meer gegevens hebben. Maar alle gegevens hebben ze al, dus waarom klopt het adres niet. Na een mail gestuurd te hebben, met alles maar dan ook alles wat er over ons adres bekend is en de melding dat er geen bezorger in de buurt geweest is, kreeg ik een mail, ze zouden woensdag komen… Ok woensdag. Weer bleven we thuis. Geen bezorger, maar wel een telefoontje uit Nederland… Ze kunnen uw adres echt niet vinden, het klopt niet… Vreemd iedereen kan ons vinden en deze pakketdienst is al vaker bij ons geweest… (Misschien maar uitzoeken of we gemist hebben dat ons adres veranderd is ;-)). Of het pakket bij de La Poste geleverd mag worden en dat we het daar ophalen. Ok als ik maar niet speciaal daarvoor naar Clermont-Ferrand hoef.

Nee hoor, Saint-Gervais (dat is bovenop de berg) mooi zo. Vandaag konden wij het pakket ophalen. Anouk haar bus was te laat vanmorgen, dus brachten wij haar naar school, konden we gelijk het pakket halen…. Er stond een grote zwaargehavende doos. Na tekenen voor ontvangst gingen wij naar huis om het pakket open te maken en te zien of de kooktoestellen het overleefd hadden, ze hebben nogal een reis achter de rug. We hebben de doos open gemaakt en gelukkig zat er genoeg ruimte in de doos en was het belangrijkste nog heel.

Uiteindelijk zijn we alsnog 4 weken bezig geweest om onze kooktoestellen te krijgen, maar dat is nog altijd 6 weken sneller dan via de franse website.

DSC_6864

Onkruid!

 

Iedereen heeft er wel last van “onkruid”!

Nu wonen wij nog net geen jaar in ons stulpje en hebben vorig jaar niet alles meegekregen van wat er aan planten in de tuin staat. Ook de struiken en bomen is nog een beetje uitzoeken wat het is. Dus hebben we een deel gesnoeid, een deel laten staan en besloten het dit jaar eens aan te kijken en van het najaar te gaan snoeien. Of natuurlijk tussendoor omdat we niet meer langs de struiken kunnen lopen omdat ze te groot worden.

We beginnen een steeds beter beeld te krijgen wat er in de tuin staat. Wat er ook staat in niet mis te verstane hoeveelheden is onkruid. Hetgeen in de borders staat is makkelijk verwijderbaar, maar soms te leuk om weg te halen. Er zitten mooie bloempjes in en tja, wij houden van bloemen. Dus zijn we tot de volgende conclusie gekomen. Paardenbloemen worden verwijderd net zoals groenblijvend onkruid. Dan hebben we nog het onkruid met mooie bloempjes, die laten we stiekem staan. Hoewel we wel in de gaten houden of ze niet te hard groeien. Het is in ieder geval een leuke opvulling in de tuin.

De regen die de laatste weken in grote getalen is gevallen heeft een nadeel, het onkruid schiet de grond uit. Dus wanneer het mooi weer is, of in ieder geval niet regent ben ik aan het onkruid wieden geslagen. Peter gaat gestaag verder met zijn verbouwing en ik zit uren op de grond onkruid te wieden. Dat krijg je met een heel grote tuin. En het ergste is het grind wat in de hele tuin ligt. Ook daar groeit onkruid.

Deze diashow vereist JavaScript.

Het onkruid tussen de minuscule steentjes ben ik nu dus aan het verwijderen. Volgens Peter ziet hij wel verschil, ik niet…. Na uren op een stukje van 5 meter op mijn knietjes onkruid tussen de steentjes vandaan pulleken zie ik nog steeds alles groen. De kippen komen mij met liefde helpen… Wel van de wal in de sloot natuurlijk. Ze halen overal alles weg, behalve tussen de steentjes. Die ergerlijke steentjes. Inmiddels is de kruiwagen vol met onkruid en ik heb pas een stukje van een paar meter gedaan….

Hoe hebben de vorige bewoners dat toch bijgehouden? waarschijnlijk niet, want ze waren er maar af en toe. En met de bezichtigingen in de winter was het onkruid wel weg. Want ook afgelopen winter was het weg. Ik ga gestaag verder met onkruid weghalen. Steentjes opzij, wortel uit de grond, steentjes terug, steentjes opzij, wortel uit de grond, steentjes terug en zo verder. Er zal ooit een einde aankomen hoop ik, maar tot nu toe lijkt het op elke meter die ik schoongemaakt heb, zodra ik met mijn ogen knipper, dat het onkruid weer de grond uit schiet.

“Onkruid” soms te mooi om onkruid te zijn. “Onkruid” vervelend om weg te halen. “Onkruid” tja wat kan je er nog meer over zeggen… We nemen afscheid van jullie en proberen op natuurlijke wijze jullie wortels te beperken zodat ik wat minder uren op mijn knietjes door de tuin hoef te struinen om jullie te verwijderen.

Copyright © 2019 Villa Guillaumette. All Rights Reserved
%d bloggers liken dit: