Monthly Archives: november 2018

Houtkachel deel 2

Zoals vorige week al verteld zijn wij op zoek gegaan naar iemand die wel een flexibele buis in de schoorsteen kon plaatsen zodat wij een houtkachel kunnen stoken, die “normaal” werkt. Hierbij het vervolg van onze avonturen.

Via een Facebookgroep in Frankrijk eens op zoek gegaan naar iemand die het werk uitvoert. Een naam gekregen van iemand en hem opgebeld. Hij deed de werkzaamheden niet meer, je moest er allemaal verzekeringen voor hebben en dat was veel te duur. Ik moest mijnheer “twee” maar bellen. Ik had al vernomen dat hij erg duur was en niet bepaald kundig dus die heb ik overgeslagen.

Een week later ging ik boodschappen doen en zag ik een bus staan. Hij doet renovatie, schoorsteenvegen enzovoorts. Die man moet ik hebben. Een foto van zijn bus gemaakt, hij had zelfs e-mail, dus ik kon mijn probleem via e-mail uitleggen. In de winkel draaide een man zit om en stootte tegen mijn karretje, hij verontschuldigde zich en ik lachte lief naar hem. Ik had hem buiten in mijn ooghoek zien lopen en vroeg of hij de eigenaar van de bus was. “Dat klopt” zei hij. Kwam dat even goed uit, ik heb hem uitgelegd wat het probleem was en hij vroeg me een berichtje te sturen met de gegevens, dan zou hij langs komen.

Een week later stond hij een half uur te vroeg voor de deur. Iemand die zich aan de afspraak houdt en nog op tijd is ook, geweldig. Hij was binnen een kwartier klaar en zou een offerte sturen. Twee weken later was de offerte daar, altijd duurder dan je wilt, nog even nagevraagd waarom sommige bedragen zo hoog waren. Het was gevaren toeslag, hij moest toch op ca. 12 meter hoogte werken. Wij hebben akkoord gegeven op de offerte,  we willen die houtkachel nu toch wel eens hebben zonder problemen.

In de tussentijd was Peter jarig en hebben we de houtkachel gekocht die we vorig jaar al mooi vonden en nu nog steeds. Nadat ik enige tijd niets vernomen had van de “schoorsteenman” heb ik maar weer eens een mail gestuurd. Hij vertelde dat hij begin oktober het werk uit kwam voeren. Begin oktober is een breed begrip het werd half oktober. Met drie man sterk stonden ze voor de deur, er werd gereedschap door het huis gesleept, een ladder voor het dak, de flexibele buis enz.

Na een uurtje of twee aanmodderen kwam hij naar ons toe, er zit een slinger in de schoorsteen, er moet een deel van de schoorsteen open dan kunnen we de buis begeleiden en ik bestel een smallere buis. De tweede keer dat hij kwam werkte het wederom niet en moest de hele schoorsteen van de eerste naar de begane grond open gesloopt worden. Peter is aan de slag gegaan en hij kwam weer terug. Na weer een tijdje aanmodderen was het dan eindelijk zover de buis zat op zijn plaats. “Tres difficile” zei hij.

Achteraf gezien hadden we het misschien toch zelf kunnen doen, maar hadden we er dan aan gedacht de schoorsteen open te breken? Zijn oplossingen waren een schoorsteen buitenom (niet mooi), een hele nieuwe schoorsteen aan de buitenkant van het huis (duur en nog lelijker). We moeten nu nog even de tijd vinden om de simpele en netste oplossing af te werken, maar we hebben een werkende houtkachel en daar ging het uiteindelijk om.

Toen hij een stuk achtergelaten gereedschap op kwam halen (wij mochten dat gebruiken voor de aansluiting van de kachel) heb ik gelijk de rekening betaald. Hij vroeg of hij nog de afvoer aan kon leggen in de gîte, maar ik zei dat doet manlief zelf. Ik heb hem het sanitair gebouw laten zien en de tenten. Hij was onder de indruk. Ik heb hem beloofd als er nog werkzaamheden zijn ik hem zeker zal bellen, maar voor nu klussen wij weer lekker samen verder en in de avond gaat de houtkachel aan en genieten wij van de warmte.

Deze diashow vereist JavaScript.

 

Houtkachel deel 1

Toen wij in Frankrijk kwamen hadden wij een hele “mooie” oude cv ketel. De oude eigenaar had er voor gezorgd dat de cv ketel het weer zou doen. En inderdaad als je braaf alle zeven stappen volgde gingen er vier grote branders aan en werd het lekker warm in huis. Toch hadden wij vrij snel besloten een nieuwe cv ketel te laten installeren, stel je voor dat hij midden in de winter stuk ging, dan zit je in de kou. Maar ja, hij werkt op stroom, dus wat als de stroom uitvalt?? Dan kom je bij het puntje houtkachel.

Ons huis is in het bezit van verschillende schoorstenen, vroeger waren er zelfs in de slaapkamers op de eerste verdieping ook schoorstenen. Die waren al dichtgemaakt, maar je komt tijdens het verbouwen wat dingen tegen. Nu weer terug naar de woonkamer en de houtkachel want daar draait het om.

De beste man die de cv ketel geïnstalleerd had gaf ons het telefoonnummer van een man die wel een flexibele buis in de schoorsteen kon maken. Wij hem gebeld en hij kwam netjes langs. Hij heeft ongeveer 1,5 uur bij ons rond gelopen, overal gekeken, boven op het dak, beneden via het controle luikje binnen in de woonkamer, hij had zelfs de schoorsteen geïnspecteerd. Veelbelovend dus. Er werd beloofd een offerte te maken en zijn neefje zou de installatie doen als wij akkoord gingen, het was hoog en best wel moeilijk. Dit gebeurde allemaal in oktober 2017. In december hadden wij nog niets gehoord en toen wij last hadden van stroomuitval heeft een kennis ons een houtkachel geleend, dan konden we het uit proberen welke kachel grootte we nodig hadden en was het ook nog lekker warm in huis.

In januari maar weer eens gebeld hoe het met de offerte zat. “Tres difficile” was het antwoord. Oftewel schrijf de offerte maar op je buik, ik heb geen zin in je of ik heb het te druk, dat mag je zelf invullen. We hadden bedacht het dan maar tot de zomer te laten wachten, de kachel werkte met pijn en moeite, omdat er vroeger een open haard was moest je continue bij je kachel blijven om hem aan de praat te houden, maar voor het moment werkte het.

Het bleef helaas lang koud, maar we hadden de nieuwe cv ketel nog en die deed prima zijn best. De gastank waar hij op aangesloten was ook. Dat hebben we geweten, maar wie weet lukt het toch nog met de houtkachel en flexibele buis in de schoorsteen. Zodat wij deze winter lekker hout kunnen stoken.

Volgende week het vervolg, komt het goed of toch niet? Het blijft Frankrijk natuurlijk!DSC_4717

Even ontspannen!

Een verlate blog vandaag…. Onze blog schrijfster was even aan het ontspannen 😉

Na onze terugkomst uit Nederland gingen onze werkzaamheden weer volop door, daarover later meer. Onze blog schrijfster had nog wel een leuke ontspanning ronde in het verschiet. Of je nu werkelijk van ontspannen kan spreken, de één zegt van wel de ander niet.

Vrijdag ging de reis naar Clermont-Ferrand, opgehaald door een vriendin die ook ging ontspannen en toevallig met dezelfde vlucht naar Nederland ging. Eerst zijn we gaan lunchen in een restaurant. Dat was punt 1 ontzettend leuk, punt 2 erg lekker en punt 3 hoe kwam ik van de knoflook geur af (ergens ruimte vinden om tanden te poetsen), voordat ik in de avond opnieuw uit eten ging en 14 nichtjes en een tante moest zoenen :-0. Toen wij klaar waren met eten ging de tocht richting vliegveld, dat was op zich niet heel ver weg maar we stonden ingeparkeerd en konden niet weg. De eigenaar van het restaurant ging op zoek naar een eigenaar van 1 van de 3 auto’s die in de weg stonden. Na een minuut of 5 kwam er een dame aan, zij haalde de auto weg en wij konden naar het vliegveld. Toch is het natuurlijk wel een dingetje voor de fransen, tijdens je lunch gestoord worden… oeps… Op het vliegveld aangekomen hebben we nog een kopje koffie gedronken en konden we al snel het vliegtuig in.

In Amsterdam aangekomen hebben wij afscheid genomen, vriendin en man werden opgehaald en ik ging met de trein naar de plaats van bestemming. Dan kom je in de drukte, moet je staan in de trein en denk je, er is nog niets veranderd. Vervolgens bij de overstap was ik het juiste perron kwijt en bedacht ik dat het ergens 20 jaar terug was dat ik dagelijks op dat station liep om naar mijn werk te gaan. Er is in de tussentijd veel veranderd. In Alkmaar-Noord aangekomen werd ik door nichtje opgehaald waar ik de nacht zou doorbrengen. Daar de koffer op “mijn” kamer gezet, even wat gedronken en snel door op de fiets naar het restaurant. Dat was wel even wennen, ik heb toch echt te weinig gefietst het laatste jaar.

In het restaurant alle nichtjes, zussen en tante gedag gezegd en toen was het tijd om bij te praten en lekker te eten (dit is iets wat nu een paar jaar gedaan wordt op de 2e vrijdag in november). De gerechten pasten geregeld in een holle kies, aan de opmaak hebben ze veel tijd besteed en na elk gerecht kwamen ze vragen of je nog drinken wilde hebben.  Misschien gaan we ons 10 jarig jubileum in Frankrijk vieren bij ons. We zwaaiden af naar huis en hebben nog tot een uur of 3 ’s nachts gekletst nichtje en ik. De volgende dag zijn we nog even naar de stad gegaan en heb ik een kleinigheidje gehaald voor Peter en Anouk.

Daarna heeft ze mij naar mijn volgende adres gebracht bij mijn oud collega en zijn gezin. We hadden veel bij te kletsen, hun nieuwe huis bekijken en natuurlijk dingen eten die wij niet in Frankrijk hebben. Al met al werd het een super leuke avond, aldaar de nacht doorgebracht, een heerlijk ontbijt gehad en helaas moest ik veel te vroeg weer terug naar Schiphol om naar huis te gaan.

Op Schiphol gaat het zoals altijd vreemd, maar ik heb de vorige keer mijn lesje geleerd. Geen pot pindakaas mee, die maakt Peter zelf. Het flesje advocaat wat hij zo graag wilde hebben heb ik na de douane gekocht. In Clermont aangekomen kwam Peter ook net aanrijden en gingen wij naar huis. onderweg was er een auto vreselijk aan het seinen, hij reed behoorlijk dicht op ons, maar wij laten ons niet opjagen. De auto daarachter kwam even opzij en wij zagen een blauw zwaailichtje, het was een politieauto. Wij stopten netjes de andere auto ging ook aan de kant en de politie auto tussen ons in. De ene agent ging naar de achterste auto en de agente kwam onze kant op. Raampje open en wij vroegen ons af wat we misdaan hadden, reden niet te hard dus tja…. De agente vroeg ons of wij bij de andere auto hoorden.. “Nee mevrouw”… “oké dan is het goed u mag verder gaan”. Waarschijnlijk kreeg de andere automobilist een bekeuring voor kleven, dat mag namelijk niet.

Al thuis gekomen kwam dochterlief naar beneden met een lading spellen en vroeg of ik tijd had. Na eerst nog even van het heerlijke weer genoten te hebben met een wandeling was het tijd voor dochter. De meeste spelletjes heeft zij gewonnen. De avond werd vroeg afgesloten en ik dacht…. Het was druk, ontzettend druk, maar toch ontspannen. Nu even bijtanken!

Wat kan een week raar lopen!

Afgelopen week gingen wij een dagje op familie bezoek in Nederland. Wij verlieten ons dalletje met mooi weer, elke middag konden wij in korte broek en t-shirt werken (althans Peter ik ben iets meer een koukleum). Omdat dochterlief weer snel terug moest zijn hadden we niet veel tijd in Nederland. Er moesten een paar dingen geregeld worden en er moest nodig een aantal lekkernijen gegeten worden.

In Nederland aangekomen hebben we Anouk bij haar vriendin afgezet en zijn wij naar een B&B gegaan, tegen de duinen aan want dan konden we makkelijk naar het strand. Nou echt niet dus. ‘S avonds op zoek naar een snackbar, Peter had namelijk besloten zodra ik in NL ben ga ik 3 broodjes tartaar met uitjes eten (en ik moet daar dan naast in bed liggen 🙁 ). De volgende dag zijn we op familie bezoek gegaan en heb ik mijn zoon weer gezien, wat was die gegroeid zeg, hij steekt nu als een lange bonenstaak boven mij uit. Weg was mijn kleine jongen, ik kreeg er een grote knul voor terug. Opa en oma waren blij ons allemaal weer eens samen te zien. Vervolgens op naar de seizoenssluiting van de strandtent waar wij vorig jaar ons afscheidsfeest hadden, wat was het er druk, zo konden we met zoon niet rustig kletsend uit eten. Dus maar een ander restaurant gezocht. Iedereen weer afgezet waar zij moesten zijn en na een nachtje slapen kwam er en nieuwe ren en vlieg dag.

Dat vliegen konden we trouwens buiten ook doen, want in de Hollandse drukte die wij totaal niet gemist hadden, was een stevige oer Hollandse wind opgestoken (deze wilde graag weten of we hem gemist hadden, nou nee dus). Boodschapjes gedaan, wat wordt je dan hebberig in de supermarkt. Haring, paling en chinees gegeten, want dat hadden we ook gemist. Even op bezoek bij de zoon van Peter om zijn nieuwe huis te bekijken. En toen was het weer tijd om naar huis te gaan. Anouk opgehaald bij haar vriendin en hop in de auto en rijden maar.

Thuis gekomen was er weer een heerlijk weertje en konden we weer lekker verder werken. En toen…. Toen lag er ineens sneeuw in ons dalletje, hopelijk geen voorbode van een hoop ellendig weer. De foto’s die op Facebook voorbij kwamen lieten grote hoeveelheden sneeuw zien. Er waren veel takken afgebroken, bomen omgevallen, want de blaadjes zitten nog steeds aan de bomen. Er zijn diverse kennissen en vrienden die dagenlang zonder stroom gezeten hebben, toch best heftig zo vroeg in het seizoen. gelukkig heeft iedereen inmiddels weer stroom en prijzen wij ons gelukkig dat we maar een paar afgebroken takken hadden ergens in ons bos en midden in het kippenhok.

En nu… Nu komt het mooie weer er weer aan. Het zonnetje staat stralend in de lucht en het beloofd de komende week 18 graden te worden. Zo gaan we dus van zomer naar herfst naar winter naar lente in één week tijd. Ik zeg laat die lente nog maar even blijven dan kunnen wij verder met onze buiten werkzaamheden.

Deze diashow vereist JavaScript.

%d bloggers liken dit: