Even ontspannen!

Een verlate blog vandaag…. Onze blog schrijfster was even aan het ontspannen 😉

Na onze terugkomst uit Nederland gingen onze werkzaamheden weer volop door, daarover later meer. Onze blog schrijfster had nog wel een leuke ontspanning ronde in het verschiet. Of je nu werkelijk van ontspannen kan spreken, de één zegt van wel de ander niet.

Vrijdag ging de reis naar Clermont-Ferrand, opgehaald door een vriendin die ook ging ontspannen en toevallig met dezelfde vlucht naar Nederland ging. Eerst zijn we gaan lunchen in een restaurant. Dat was punt 1 ontzettend leuk, punt 2 erg lekker en punt 3 hoe kwam ik van de knoflook geur af (ergens ruimte vinden om tanden te poetsen), voordat ik in de avond opnieuw uit eten ging en 14 nichtjes en een tante moest zoenen :-0. Toen wij klaar waren met eten ging de tocht richting vliegveld, dat was op zich niet heel ver weg maar we stonden ingeparkeerd en konden niet weg. De eigenaar van het restaurant ging op zoek naar een eigenaar van 1 van de 3 auto’s die in de weg stonden. Na een minuut of 5 kwam er een dame aan, zij haalde de auto weg en wij konden naar het vliegveld. Toch is het natuurlijk wel een dingetje voor de fransen, tijdens je lunch gestoord worden… oeps… Op het vliegveld aangekomen hebben we nog een kopje koffie gedronken en konden we al snel het vliegtuig in.

In Amsterdam aangekomen hebben wij afscheid genomen, vriendin en man werden opgehaald en ik ging met de trein naar de plaats van bestemming. Dan kom je in de drukte, moet je staan in de trein en denk je, er is nog niets veranderd. Vervolgens bij de overstap was ik het juiste perron kwijt en bedacht ik dat het ergens 20 jaar terug was dat ik dagelijks op dat station liep om naar mijn werk te gaan. Er is in de tussentijd veel veranderd. In Alkmaar-Noord aangekomen werd ik door nichtje opgehaald waar ik de nacht zou doorbrengen. Daar de koffer op “mijn” kamer gezet, even wat gedronken en snel door op de fiets naar het restaurant. Dat was wel even wennen, ik heb toch echt te weinig gefietst het laatste jaar.

In het restaurant alle nichtjes, zussen en tante gedag gezegd en toen was het tijd om bij te praten en lekker te eten (dit is iets wat nu een paar jaar gedaan wordt op de 2e vrijdag in november). De gerechten pasten geregeld in een holle kies, aan de opmaak hebben ze veel tijd besteed en na elk gerecht kwamen ze vragen of je nog drinken wilde hebben.  Misschien gaan we ons 10 jarig jubileum in Frankrijk vieren bij ons. We zwaaiden af naar huis en hebben nog tot een uur of 3 ’s nachts gekletst nichtje en ik. De volgende dag zijn we nog even naar de stad gegaan en heb ik een kleinigheidje gehaald voor Peter en Anouk.

Daarna heeft ze mij naar mijn volgende adres gebracht bij mijn oud collega en zijn gezin. We hadden veel bij te kletsen, hun nieuwe huis bekijken en natuurlijk dingen eten die wij niet in Frankrijk hebben. Al met al werd het een super leuke avond, aldaar de nacht doorgebracht, een heerlijk ontbijt gehad en helaas moest ik veel te vroeg weer terug naar Schiphol om naar huis te gaan.

Op Schiphol gaat het zoals altijd vreemd, maar ik heb de vorige keer mijn lesje geleerd. Geen pot pindakaas mee, die maakt Peter zelf. Het flesje advocaat wat hij zo graag wilde hebben heb ik na de douane gekocht. In Clermont aangekomen kwam Peter ook net aanrijden en gingen wij naar huis. onderweg was er een auto vreselijk aan het seinen, hij reed behoorlijk dicht op ons, maar wij laten ons niet opjagen. De auto daarachter kwam even opzij en wij zagen een blauw zwaailichtje, het was een politieauto. Wij stopten netjes de andere auto ging ook aan de kant en de politie auto tussen ons in. De ene agent ging naar de achterste auto en de agente kwam onze kant op. Raampje open en wij vroegen ons af wat we misdaan hadden, reden niet te hard dus tja…. De agente vroeg ons of wij bij de andere auto hoorden.. “Nee mevrouw”… “oké dan is het goed u mag verder gaan”. Waarschijnlijk kreeg de andere automobilist een bekeuring voor kleven, dat mag namelijk niet.

Al thuis gekomen kwam dochterlief naar beneden met een lading spellen en vroeg of ik tijd had. Na eerst nog even van het heerlijke weer genoten te hebben met een wandeling was het tijd voor dochter. De meeste spelletjes heeft zij gewonnen. De avond werd vroeg afgesloten en ik dacht…. Het was druk, ontzettend druk, maar toch ontspannen. Nu even bijtanken!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s