Monthly Archives: februari 2019

Brandjes blussen!

Afgelopen week was een week van brandjes blussen. Geen letterlijke brandjes maar figuurlijke brandjes. Ja ook die komen wij tegen. Zelf fikkie stoken is ons nog nooit gelukt, ik ben nog steeds jaloers op de tuinman die in het eerste jaar ons snoeiafval in de brand stak en wij 3 dagen daarmee konden stoken.

Wat was er dan aan de hand vraagt u zich af.. Nou wij hadden last van koud water, de boiler was ons niet zo goed gezind. Dus wij de opwarmtijd van de boiler verlengd en op 2 verschillende tijden op de dag, zodat warm konden douchen. Vervolgens kwam er een luchtje uit de kelder, dat luchtje breide zich uit naar kantoor en de gang… Ik vond het naar gas ruiken, maar we konden nergens een lek vinden. We dachten aan een dode kat of misschien iets anders, geen idee.

Wat ga je dan doen, dan komt het moment dat je de kelder op gaat ruimen. Peter kan zijn spullen niet meer vinden als hij opgeruimd heeft, ik kan zijn gereedschap sowieso niet vinden opgeruimd of niet ;-). Maar goed, die stank wilde ik graag weg hebben, dus opruimen geblazen. En dan gebeurd hetgeen je niet verwacht, je komt van alles tegen.

De boiler had een plasje water onder zich staan, dat hadden we niet gezien omdat er een stapel hout voor stond. Dus op naar de winkel een nieuwe boiler kopen. Zaterdag was de dag, de boiler lieten wij leeglopen en werd van de muur af gehaald, vervolgens de nieuwe boiler opgehangen en ‘klaar is Klara’. Nou mooi niet hè. Er begonnen 2 koppelingen te lekken, dus die moesten we repareren. De oude boiler hebben we even open gehaald, we weten eigenlijk niet hoe oud hij was, maar dat hij stuk was begrepen we wel. Het hele verwarmingselement zat vol met kalk. Maar nadat deze brandjes geblust waren konden wij weer lekker warm douchen.

Toen kwamen we wel terug op het puntje stank, alle gasflessen hadden wij al besnuffeld, de cv ketel ook, geen gaslucht te ontdekken. Verder waren we tijdens het opruimen geen lijken tegengekomen. Ik opperde zou het dan toch zo zijn dat de gasleiding, die we hebben moeten repareren toen de fosse septique geplaatst werd, lek is??? Nee dat kan niet, de gasleiding ligt buiten, de lucht is daar, dat is niet mogelijk. Maar goed, voor de zekerheid toch maar de leiding opgegraven en ja hoor, bij de koppelingen die we er tussen gezet hadden was het gaan lekken. Dus opnieuw de koppelingen gemaakt en de gasleiding weer aangezet… Het lek is gerepareerd, het brandje is geblust en ik ruik geen nare luchtjes meer.

Kortom het was een weekend van opruimen, snuffelen en repareren, alle brandjes zijn geblust en wij kunnen weer over op de orde van de dag! Een prachtige gîte afbouwen!

 

 

Sneeuw en gladheid

Het is natuurlijk winter in Frankrijk en wij werden de laatste weken beloond met wat sneeuw. Ja in ons dorp was het ‘wat’ sneeuw, om ons heen in iets hoger gelegen gebied toch wel ‘heel wat’ sneeuw.

Als je de weg op moet dan wordt er in Nederland gestrooid met strooizout. In Frankrijk doen ze dat ook op de snelwegen en wat andere grote wegen. Bij ons in de straat komt een sneeuwschuiver langs, soms wordt de straat daar alleen maar gladder van. Op andere plekken wordt grind gestrooid om te zorgen dat de auto’s niet wegglijden en op andere plekken wordt weer een ander soort grind gestrooid.

Toen wij hier kwamen wonen zei buuf tegen ons, bij ons in de straat wordt er nooit wat aan strooien gedaan en sneeuwschuiven. Toch zag ik laatst een bergje korrels liggen ik dacht nog iemand heeft zeker zijn plantenbakken geleegd, het waren net van dei klei korrels. Achteraf bleek dat daar te liggen om te strooien als er sneeuw lag, zodat iedereen de 6 autorijdende bewoners die er met de auto langs moeten het heuveltje op kunnen komen. En de sneeuwschuiver kwam langs, het kan niet op.

Toen wij laatst onderweg waren naar de huisarts die toch wel straf omhoog de berg op woont zagen wij blauwe bakken staan met dezelfde korrels. Want tja, als op dat weggetje sneeuw ligt of het is glad dan kom je zeker niet boven. En de huisarts moet toch ook nar spoedgevallen kunnen gaan.

Wij hebben het geluk dat we meestal genoeg eten in huis hebben en genoeg werk hebben, dus als er sneeuw ligt hoeven wij de deur niet uit. Toen er vorige week een heel departement in rep en roer was omdat er veel sneeuw kwam en het ging stormen, kregen wij een sms thuis dat de bussen niet reden. Ik had even bij buuf nagevraagd hoe kind dan op school moest komen. Nou ja, jij bent thuis dus als het gaat moet je haar brengen. Maar die dinsdagavond besloten wij, kindlief blijft thuis, een half dagje school waarvan ook nog een uur gym dat kan ze wel missen.

Al wat er die dag bij ons was, was geen storm, gewoon een lekker briesje en zeker geen sneeuw. Maar dochterlief had wel een lekker dagje vrij (kon ze mooi het kippenhok schoonmaken). De volgende dag kwam ze uit school, bleek dat er maar 4 kinderen van haar klas waren en de rest was thuis gebleven. Om ons heen was blijkbaar wel meer sneeuw, ook meer wind, maar de erge code rood weersomstandigheden vielen reuze mee.

Huisarts!

Iedereen moet wel eens naar de huisarts, zo ook wij. Geen probleem natuurlijk, afspraak maken, op afgesproken tijdstip aankomen, dokter vertellen waarvoor je er bent en klaar. In Nederland is iedereen gewend aan hetzelfde regime, het is duidelijk, de dokter zet alles in de computer, receptje wordt geschreven en hop naar huis. Een kind kan de was doen zeg maar.

Deze week was het zover, wij moesten beide even naar de huisarts voor een nieuw receptje voor medicijnen. Alhoewel het is er maar 1. In Nederland krijg je een recept voor 3 maanden in Frankrijk ook, alleen hebben ze van het medicijn wat wij nodig hebben alleen een dubbele dosis, dus pilletjes doormidden en wij hebben voor een half jaar medicijnen. Prima scheelt weer 2 rondjes per jaar naar de huisarts.

Ik dwaal af, dat gebeurd wel vaker, misschien hebben ze daar ook een medicijn voor, maar eens aan de huisarts vragen ;-). Netjes op tijd (want wij zijn altijd op tijd) zitten we in de wachtkamer. Na een minuut of 10 worden we naar binnen geroepen. We worden welkom geheten door de huisarts, haar hond en kat. Uit hygiënische overwegingen mag er in Nederland geen huisdier in de dokterspraktijk zijn of in het ziekenhuis. Maar we zijn in Frankrijk dus het kan.

De dokter vraagt wat we komen doen, er wordt een klein onderzoekje gedaan. Bloeddruk wordt gemeten, er wordt naar hart en longen geluisterd en gewoon met ouderwetse apparatuur. De dokter kletst lekker verder tijdens haar werk, vraagt of we veel mensen kennen in het dorp of we wel eens in het café komen, zouden we echt moeten doen je kan er ook alleen koffie drinken. Je buurman komt er ook, ga eens met hem samen. Ja zelfs de huisarts weet alles ;-). Wat je je dan in de tussentijd afvraagt is of de huisarts eigenlijk dat hart en die longen wel gehoord heeft, maar ja ze zijn het zo gewend dus het zal vast wel. Ik leef nog steeds.

Nadat ze het onderzoek afgerond heeft wordt er een receptje uitgeschreven. Tussen mijn benen ligt de hond, deze geeft af en toe een zetje tegen mijn been want hij wil graag een kroel over zijn kop hebben. Op schoot ligt de kat, kopjes gevend en als je stopt krijg je een duwtje of je verder wilt gaan. Er zullen in Frankrijk waarschijnlijk niet veel mensen een allergie hebben voor honden of katten. De dokter wil toch ook even een bloedonderzoek laten doen, er wordt een papiertje ingevuld met de onderdelen die ze nagekeken wil hebben, want ze wil niets missen, in het bloed kan je veel ziektes tegenkomen of uitsluiten. In Nederland hebben ze een geprint papiertje, je weet wel, een vakje aankruisen wat er nagekeken moet worden en achterop kan je zien of je nuchter moet zijn of niet. Ik bedacht mij ineens ik moet het even navragen wat wij nou moeten doen. Het antwoord is simpel. “Je moet nuchter zijn, je mag een glaasje water drinken of koffie zonder suiker, maar zeg niet tegen de verpleegster dat je koffie hebt gedronken.”

Nou dat was een duidelijk antwoord. Maar waar vind ik de verpleegster? Kijk maar even in de Pages Jaunes, of op internet maar nog beter vraag het je buren. Bel de verpleegster op en ze komt bij je thuis…. Wat ze komen bij je thuis??? Jazeker. Echt in Nederland moet je ergens naartoe en zit je tijden in de rij te wachten tot je aan de beurt bent. Ik vind het geweldig. Dus de buurvrouw maar even vragen welke verpleegster ik moet bellen voor een afspraak. Ja zo werkt dat in Frankrijk, als je iets nodig hebt of informatie, vraag het de buren of in de kroeg, daar kom je ook veel te weten.

Ik ben nog steeds verwonderd over de huisdieren binnen in de praktijk. Ze zijn ontzettend lief en wij houden van dieren dus ik maak me er niet erg druk om. Blijkbaar de huisarts zelf ook niet. Wie weet als we ooit eens in het ziekenhuis terecht komen mag de hond gewoon mee. Voorlopig hopen we daar niet terecht te komen.

Fijn weekend allemaal!

Copyright © 2019 Villa Guillaumette. All Rights Reserved
%d bloggers liken dit: