Monthly Archives: augustus 2019

Allemaal beestjes!

Hier in het franse land zijn veel beestjes in de natuur. Wij komen ze dan ook regelmatig tegen. Vogels, eenden, slangen, vissen, hagedissen, salamanders, torretjes, mugjes, sprinkhanen, eekhoorntjes en nog veel meer.

Zo zijn er ook de beestjes die de gasten wel eens uit hun slaap halen. Die gaan in de nacht een heerlijke wandeling maken langs de tenten. Je weet nooit wat er te halen valt.

Maar wat wij eigenlijk willen vertellen is dat wij de laatste tijd ook aardig wat dode dieren hebben aangetroffen. Dat is helemaal niet leuk, maar het blijft de natuur. Sommige van deze dieren hebben domme dingen gedaan, andere zijn misschien aan ouderdom overleden. Ik ben geen dierenarts, maar toch vinden wij het leuk om wat foto’s te delen. Vooral van de eigenwijze dieren.

Elk jaar zit er een nestje koolmeesjes in het vogelhuisje, toen het tijd was om het hokje schoon te maken, bleek dat 1 van de vogeltjes het niet gehaald had. Dan hebben we nog het vliegend hert, ze waren met zijn tweeën en wilden graag in de waterton zwemmen om een beetje af te koelen. Helaas hebben ze dat met de dood moeten bekopen. De slang die een beetje gulzig was en in een visje stikte hebben onze gasten gevonden. Zo blijkt voor het slangetje maar weer dat zijn ogen groter waren dan zijn maag. Dan is er nog de libelle, die waarschijnlijk aan ouderdom is overleden. Een restant van een muis die als cadeau door de kat is neergelegd (ik hou echt van dat beestje 😉 ). De uil die de warmte opzocht in de schoorsteen en niet tegen de warmte van de kachel bestemd was. Een smaragd hagedis die zo ontzettend mooi is en een rups beestje waarvan iemand anders misschien weet welke het is.

Helaas hebben we van 1 beestjes geen foto. Dat was een vliegende vis ;-). Buurvrouw liep met een vis in haar hand, ze kwam uit de schoenmakers winkel van haar man. Ik vroeg of ze die cadeau had gehad van 1 van de mensen die daar geregeld een roseetje komen drinken. Maar nee hoor, niets was minder waar. Het echte verhaal geloofd niemand. De forel lag in de achtertuin, zijn oogjes glansden nog, maar buurvrouw durfde hem niet op te eten. Hij ging de vuilnisbak in. Waarschijnlijk was er een vogel geweest die er een lekker hapje in zag, maar onderweg is hij de forel verloren. Het arme beest.

Wat een somber bericht al die dode dieren, maar ze zijn te mooi om niet te delen. De volgende keer wordt het weer een vrolijke blog!!

DSC_0569

Koolmees

DSC_0755

Libelle

DSC_0522 1

Muisje

DSC_0526 1

Slang met vis

02ba0976-24e3-4ba6-9be1-f58b11674950

Uil, vliegend hert en libelle

thumbnail_smarachthagedis lezard vert

Smaragd hagedis

thumbnail_DSC_0005_4

Rups

Geluksdag of toch niet!

Elk half jaar moeten wij even langs de huisarts, wij hebben al jaren hetzelfde pilletje voor de hoge bloeddruk, bij de een leeftijds dingetje, bij  de ander een familie aangelegenheid 😉… Netjes gebeld voor een afspraak en we konden de volgende morgen al terecht, voor beide een afspraak van 20 minuten, het is geen NL waar je 5 minuten krijgt.

Wij komen aan en worden gelijk naar binnen gehaald, de dokter was een stuk jonger en een man 🤔… Onze dokter is dus op vakantie… Onze huisarts spreekt prima engels en deze jonge knul begon in rap frans te ratelen. Dus in mijn beste frans uitgelegd waarvoor we kwamen. Het kwam allemaal over, dus probleem opgelost… Technisch en dokters frans blijft toch anders dan over koetjes en kalfjes spreken…

Neemt u maar plaats dan onderzoek ik u even… Onze huisarts blijft altijd kletsen en vragen stellen als ze naar de longen luisterde, maar nu bleef het bij de jonge man akelig stil… Hij luisterde aandachtig en soms 3 x keer terug naar dezelfde plek… Inmiddels schoot mijn hartslag naar de top, want waarom moet hij steeds dezelfde plek luisteren.. Bloeddruk was goed, longen en hart blijkbaar toch ook, dus receptje voor nieuwe pillen en over een half jaar weer terug 👍….

Toen was Peter aan de beurt… Hetzelfde ritueel en er werd nog even gekeken naar de rode punt van een tekenbeet 4 weken geleden. Een grote kring is het niet geworden, maar weggaan doet het plekje ook niet… Dus moeten we een afspraak maken om bloed te laten prikken op lyme, even voor de zekerheid. Verder was ook hij helemaal in orde.

In een recordtijd van 14 minuten stonden wij weer buiten… Dat met de aangeven 40 minuten hebben we toch prima gedaan.. Nu moet ik eerlijk toegeven, ik heb een hekel aan dokters dus ik ben al lang blij dat ik zo snel weer buiten sta… En de jonge dokter had even tijd om bij de komen van die malle buitenlanders :-).

Gelijk naar de apotheek gegaan, want ik moet elke keer de volgende dag terugkomen om de pillen te halen… We komen daar, staan te dromen want de toko stond vol 😅… Hallo u moet naar mijn collega toe hoor, huh, wat? Oww sorry. Ze pakt 2 doosjes pillen en lopen met volle handen weer naar buiten…

Wat een geluksdag, ze hebben de pillen in voorraad. Peter zei nog juich niet te vroeg met je goede dag…

Al thuis gekomen ons een lekkere koffie verkeerd beloofd, daar ging het fout, veel te sterk gemaakt en niet te zuipen, de geluksdag was alweer voorbij 🤣

images

Copyright © 2019 Villa Guillaumette. All Rights Reserved
%d bloggers liken dit: